· 

Hiswa botenbeurs

Door: Oliver

 

De Hiswa in Amsterdam Rai, ik had Karlijn zo gek kunnen krijgen dat ze met me mee ging en ze had er nog zin in ook zei ze. De nacht voor de beurs hebben we op de ss Rotterdam geslapen, een heerlijke belevenis en een weekendje naar mijn hart omdat het allemaal met water en bootjes te maken had.

 

Aangekomen op de beurs hebben we een beetje rondgekeken en ik hield de klok strak in de gaten want om 13:15 kwam John Schouten (Boomerang, vertrekkers 2011 – 2014) een lezing geven met de pakkende titel: Dromen, Durven, Doen! Alleen de titel bracht me al in vervoering en voorzichtig stelde ik Karlijn voor om te gaan luisteren, ze stemde ermee in dus vol verwachting nam ik plaats op een bankje. John en zijn vrouw Debby waren beide aanwezig maar John deed de presentatie, hij pakte me vanaf de eerste seconden tot de laatste bij het strot met een fantastische presentatie. Hij had filmpjes met daaronder precies de juiste muziek en ik kreeg kippenvel en tranen in mijn ogen maar dat wilde ik natuurlijk niet laten merken, ik dacht dat het verbergen aardig gelukt was maar dat hoorde ik later pas.. John sloot af met de mededeling dat Durven het belangrijkste is in het hele verhaal. Na de presentatie was er ruimte voor vragen maar de vraagsteller vond zichzelf interessanter want na één vraag begon hij over zichzelf te praten om vervolgens te zeggen: John, bedankt! Mijn hand hing nog half in de lucht en als het aan mij lag dan had ik de centrale RAI speaker gepakt en geschreeuwd: John Bedankt, dankzij jou ga ik nog harder werken aan mijn droom. Dromen: Check! Nu het Durven en Doen nog. 

 

Aan het eind van de middag kwam Vivian Oskam (Duende, vertrekkers 2008 – 2015) ook een lezing geven over hun avontuur waarbij in de tussentijd zelfs een baby’tje geboren is. Haar verhaal had ik via internet al gevolgd en de filmpjes gekeken dus van haar verhaal wist ik al heel veel, gelukkig heeft ze een boek hierover geschreven “Blijven Drijven” en die was net gepubliceerd. Na haar mooie presentatie was er een informele signeer sessie, toen ik aan de beurt was vertelde ik haar dat wij een beetje in hetzelfde schuitje zaten als toen zij begonnen met dromen. Allebei afgestudeerd, nou ja Karlijn bijna dan. En vooral ik, die helemaal niet zit te wachten op een hypotheek als een strop rond je nek, baby boomen en met de labrador door de stromende regen naar het dichtstbijzijnde schijtveldje lopen. In haar boek beschrijft Vivian het wel iets anders maar ik bespeur hetzelfde gevoel. Op deze belangrijke splitsing in je leven waar bijna iedereen stuurboord uit gaat en voor de wind richting een geregeld leven zoals het hoort of gaan we bakboord uit en hakken we aan de wind richting een enorm avontuur. Een mevrouw die achter me stond nadat ik met Vivian gesproken had en ze in mijn boek had geschreven bekeek me eens rustig van top tot teen en zei cynisch: “Nou succes he!“. Nu weet ik het zeker: ik kies voor bakboord uit maar of Karlijn dit ziet zitten, na de beurs is ze wel een stuk enthousiaster.. Bedankt John en Vivian voor jullie duwtje hierbij! 

 

’s Avonds zitten we samen op de bank in Vlissingen als mijn moeder belt, “en hoe was de Hiswa?” Fantastisch, mooie verhalen gehoord en we gaan op wereldreis met de boot! “Haha ja lekker dromen jongen”. Daarna kreeg ze Karlijn nog even aan de telefoon, toen zei Karlijn tegen haar “Ja het was echt heel leuk, ik ben bang dat ik ook een enthousiast geworden ben! Ohja en Ol zat met de tranen in zijn ogen naar de presentaties te kijken!”. Ik voelde me toch wel een beetje betrapt.. Later in bed lag ik te staren naar het plafond en de wereldkaart naast mijn  bed, “schat, waar denk je aan?” Uhm, ja gaan we via de Canarische of de Kaapverdische eilanden de oceaan over? 

Reactie schrijven

Commentaren: 0