· 

Jongensdroom in de realiteit

Door: Oliver
Het is 0420 op maandagochtend, ben net om 0230 wakker geschrokken omdat ik de witte was nat in de machine heb laten zitten. Snel opgehangen en terug in bed, eerder vandaag sliep ik al vlot gelukkig ondanks het malen in mijn gedachten. 
Nu is het wel raak, het lukt niet meer vannacht. 
Alles raast door mijn gedachten, ankerlier krijg ik niet uit elkaar, hebben we genoeg water capaciteit?, hoe ga ik de electra nou toch doen?, gaan de koppelingen in brandstof tank niet lekken?, we komen geld te kort, het permateak is nu al beschadigd, hoe ga ik het gat maken voor de autopilot, hoe gaan we de autopilot betalen, welke genua karren moeten we nemen, waarom werken die jachtservices niet mee? en kan ik het allemaal wel zelf doen?. De lijstjes, de stroom vragen en onzekerheden is eindeloos. Het budget berekenen en herberekenen is verstikkend. 
Karlijn en ik hoeven niks tegen elkaar te zeggen, we voelen elkaars onzekerheid, elkaars vermoeidheid in deze rush om de boot op tijd af te krijgen. 
Al sinds ik 10 ben droom ik van een eigen boot en een reis voorbij de horizon. De zoveelste slapeloze nacht of piekeravond verder, is het ‘t waard? Ja, dat heb ik gelezen van anderen . Kunnen we het? Vast wel. Gaan we het doen? Ja! 
Wekker over twee en half uur, nieuwe week nieuwe kansen. Ik heb wel eens wat moois gelezen in een boek over de ontdekkingsreizen naar de Poolstreken;
 "If you have built castles in the air, your work need not to be lost; that is where they should be. Now put foundations under them" Henry David Thoreau 1904”
 
 

Reactie schrijven

Commentaren: 0