· 

Worstelend langs de Portugese kust

Door: Oliver 

 

We hadden verwacht dat het zeilen langs de Portugese kust niet al te ingewikkeld was ondanks dat er vaak 's middags een grote toename is in de windsnelheid maar niks is minder waar. We krijgen te maken met een hoge deining en vaak weinig wind waardoor we niet kunnen zeilen omdat alle zeilen klapperen. We worden hier erg onrustig van, alles klappert en dan lijkt het alsof alles kapot gaat. Daar komt mijn "haat" voor motoren ook nog eens bij. U kunt zich voorstellen dat dit een beetje een gespannen sfeer teweeg brengt op de loveboat, we weten wat we aan elkaar hebben en we proberen het leuk te houden. 

 

Van Porto zeilen we naar Figueira da Foz, een afstand van 66 mijl (+/- 122km). Als we op zaterdag wakker worden om 06:00 zien we niks, potdicht van de mist (ohja gelezen in de pilot), terug naar bed en morgen nog een poging. Zondag hebben we meer geluk en we varen iets voor zevenen de haven uit met de zonsopkomst. We motoren de zee op en volgens het weerbericht zou er op zee wat meer wind staan, na een dik uur proberen we het en we zeilen bijna de hele tocht! We krijgen weer veel dolfijnen naast de boot en we kruisen tussen de visnetten door. Als we gijpen (door de wind gaan) zeilen we hard naar de kust en voorbij de Kaap Mondego varen krijgen we nog even goed op ons donder qua wind. Gelukkig waren we gewaarschuwd door de Fleur de Lis, we rollen het fokje weg en stuiven richting de haven. 

 

De volgende dag vertrekken we iets later, we slapen uit en vertrekken om 11:30 richting Nazaré. Het is een tochtje van 35 mijl (+/- 65km) en als we naar buiten varen stuiven we met dik 7 kts de goede kant op! Daar kunnen we wel aan wennen, maar na 4 uurtjes is de pret over en we moeten de laatste twee uur motoren. In de haven worden we hartelijk ontvangen en de havenmeester rijdt me zelfs in het golfkarretje naar het havenkantoor om in te checken. Ook zoiets, in elke Portugese haven vullen ze zorgvuldig een formuliertje in met allemaal nummers van paspoorten en boot.. Dat ze het niet even in een digitaal systeem zetten zodat ze het hebben voor de volgende haven lijkt mij een stuk handiger. Mijn "suggestion for improvement" hou ik maar even voor me :). Ik weet nu wel waar we lekker kunnen eten, ook wat waard. 

 

Van Nazaré vertrekken we naar Peniche, een tochtje van 25 mijl (46km). Oostenwind 12 kts volgens het weerbericht, dat zou voor ons halve wind zijn en dan lopen we goed, zodra we de zee opdraaien geeft de windmeters 3 kts wind aan.. Uit het Westen, we motoren uiteindelijk de hele tocht naar Peniche en leggen de boot langszij Fleur de Lis omdat de steiger vol ligt. Elke veerboot die voorbij komt laat ons dansen en ik ga op zoek naar de bakker terwijl Karlijn de boot opruimt. 's Middags gaan we borrelen met Fleur de Lis en dat loopt al snel richting laat op de avond. Voldaan liggen we in bed en we kijken uit naar een dagje niks. 

 

We zijn allebei vroeg wakker, verschillende oorzaken dat wel. Ik voel mijn hoofd een beetje bonken en Karlijn is zo fit als een hoentje. Ik mopper nog wat als ik haar voorbij zie huppelen met een springtouw; "het gaat gebeuren" roept ze! Als ze terug is voor het ontbijt probeer ik een flinke wandeling voor te stellen, dat lukt! We gaan op tijd weg zodat we niet op het heetst van de dag wandelen, 12 km later lopen we door het dorpje en nemen we sushi mee voor de lunch, 40 minuutjes wachten en we gaan snel aan boord want we hebben reuze honger! 's Avonds eten we verse garnalen van de markt met een lekker glas rosé. Voldaan kruipen we te kooi. 

 

De volgende ochtend worden we vroeg wakker en de boot is zeiknat, de mist is net opgetrokken en we maken de boot klaar. Als we nog even een broodje eten zien we dat de mist terugkomt en een kwartier later zit het weer potdicht. Samen met Fleur de Lis bespreken we de opties, maar goed met mist is er geen optie eerlijk gezegd. We blijven liggen. Even later ga ik samen met Merijn nog even naar de lokale Chinese winkel en het trekt langzaam open, als we terugkomen is het helder en we vertrekken alsnog. Cascais, het doel van de dag gaan we niet meer halen helaas maar er is een ankerplaats halverwege. Als we vertrekken zien we in de verte de mist op zee, het duurt niet lang of we zitten er langzaamaan weer in. We zien nog zo'n 500 meter maar even later nog een meter of 200, ik ga op de boeg zitten en Karlijn vaart en kijkt op het schermpje. Vier uurtjes motoren en we zijn er, we hopen er het beste van! . 

 

Als we nog een uurtje moeten belt Merijn dat er veel lange visnetten liggen, we zijn gewaarschuwd en even later zigzaggen we door de netten. Het blijft potdicht zitten en bij het havenkommetje van Ericeira zien we pas op 100 meter het havenhoofd, de boei die in de kaart staat zien we helemaal niet. Het is bijzonder om een onbekend kommetje in te varen zonder iets te zien maar een hoop kinderen horen schreeuwen op het strand 200 meter verder op. We vinden een plekje tussen Fleur de Lis en een Zwitserse boot, daarna komen nog twee boten binnen en als de mist heel even optrekt zien we een heel lief dorpje. We liggen behoorlijk te rollen en hopen dat het morgen wat minder mistig is.  

 

Vrijdag is de mist een beetje opgetrokken en we zien enorme kwallen naast de boot, we trekken snel het anker aan boord en varen de soepkom uit. Er is weinig wind en we zien dat de mist ons langzaam weer insluit, een half uur later leven we weer in onze eigen bubbel van 200 meter. We passeren Cabo da Roca, hier hebben wij gestaan tijdens onze eerste vakantie in Lissabon, we kunnen het net niet zien helaas. De weergoden horen ons en het begint op te klaren en we voelen zelfs wat wind door onze haren! We trekken de zeilen erop, na een twijfelend begin gaat ons lieve bootje toch lopen en we besluiten om niet naar Cascais te gaan maar een kaap verder, dat houdt ons de hele middag nog op het water en we zijn happy als we vastknopen in Sesimbra. Waar we overigens geluk hebben, we krijgen het laatste plekje in de haven! We keken enorm uit naar een lange nacht na de gebroken nacht en lange dag op het water. Mijn haat voor het motoren begint acceptatie te worden.. 

 

Zaterdag slapen we uit en vertrekken we naar Sines, een déjàvu van vrijdag. Een uur na vertrek zitten we weer in de ons inmiddels vertrouwde bubbel van 200 meter, wel zien we een haaitje voorbij zwemmen! Wij enthousiast, hij (of zij?) stoïcijns. Rond de middag trekt de mist op, even later trekken we de zeilen erop. We zeilen twee uurtjes en de wind valt weg, we motoren door de industriehaven van Sines en komen aan in een lief baaitje met een strand. We kiezen voor de haven omdat er morgen veel wind komt recht de baai in, bij het afrekenen blijkt dit de goedkoopste haven te zijn die we gehad hebben! Terwijl we de haven invaren zien we twee bekende boten, Lothar van de Triton (Duitse boot) pakt onze lijnen aan, we kennen de Triton al sinds Boulogne! We maken ook nog een praatje met Zweden, blijft bijzonder om ver van huis toch allemaal mensen te kennen. Overigens woont de oude eigenaar van onze boot in Sines, hij is helaas niet thuis. 

 

We hebben een echte zondag, 's ochtends rommelen we wat, kijken we Formule 1 en drinken wijntjes met het plan aan het eind van de dag nog wat van de stad te zien. De dag begint overigens hectisch als ik naar de bakker ga voor ontbijt, ik kom terecht een bijzonder hectisch tentje waar iedereen staat te dringen voor de vitrines en de dames erachter schreeuwen uit volle borst. Ik moet even acclimatiseren en na vijf minuten ontdek ik dat je een nummertje moet trekken.... Nummer 86, de dames schreeuwen nummers gok ik, de man naast me heeft 83 dus ik probeer vanaf daar af te leiden wanneer ik mag bestellen. Als er niemand reageert wurm ik me er tussen, krijg een vage blik en wat woorden naar mijn hoofd geslingerd maar ik mag bestellen. Pas dan zie ik dat ze hier helemaal geen brood hebben, croissantjes ken ik dus daar maar twee van, twee Nata's (soort pasteitje met vanilleroom) en op de gok denk ik twee grote tosti's te bestellen. Mijn argwaan is gewekt als ik zie dat het in een gebaksdoosje verdwijnt... We hebben in ieder geval iets te ontbijten!

 

Terug aan boord blijken de tosti's een soort dikke boterhammen met een dikke laag slagroom er tussen... Die wandelen we er vanmiddag wel af.. Sines is de stad waar Vasco Da Gama is geboren, we bezoeken zijn standbeeld en drinken wat naast het kasteel. Als we ons drankje op hebben en naar het kasteel lopen gaat het hek dicht, gesloten. Zo'n dag is het dus. We zoeken nog vergeefs naar een tentje om iets te eten maar druipen af naar de boot; vlees, groente, aardappels is zo slecht nog niet!

 

-------------------------------------------------------------------------------------

Vasco Da Gama
Geschiedenislesje voor de liefhebbers en mijn eigen huiswerk. 
Een naam uit de geschiedenisboeken en die iedereen wel kent, ik had gelezen dat hij in Sines geboren was en had eerlijk gezegd verwacht dat er wel wat te doen zou zijn rondom deze ontdekker. Niks is minder waar, alleen een standbeeld herinnert hier aan hem. De namen van dit soort mannen fascineren mij enorm, hoe fantastisch moet het geweest zijn om nieuwe werelddelen te ontdekken. 

 

De Portugezen hadden met Bartolomeus Diaz de route naar de Indische Oceaan -Oosten route- ontdekt via Kaap de Goede Hoop (Zuid Afrika) in 1488 . Tegelijkertijd werd Pero da Covilha via de Rode Zee gestuurd, hij bezocht India en daarna Madagascar en Mozambique. In 1497 verklaarde Columbus Indië bereikt te hebben via de Westwaartse route, dit zorgde voor verwarring (en terecht natuurlijk! Want Columbus was in de Caribbean, ook wel de West Indies genoemd. De naam verklaart zichzelf). 

 

De verhalen over vreselijke stromen rond de Kaap zorgde voor twijfel over de haalbaarheid van de Oosten route, binnen het Portugese hof was ook discussie of de Oosten route de rijkdom van specerijen zou brengen maar koning Manuel hakte in 1497 de knoop door. Vasco en zijn broer Paulo vertrokken op 7 Juli 1947 met een vloot van drie schepen. De windstilte gordel (Doldrums) rond de evenaar gaven eerste ontdekkers al problemen en de Da Gamas voerden tot Sierra Leone langs de kust om vervolgens zuidwest de Oceaan op te varen, toen ze de Westenwinden oppakten koersten ze naar Kaap de Goede Hoop. In 93 dagen voeren ze meer dan 5100 mijl (9500 km), een ongekende prestatie in die tijd! Het ontdekken van deze wind en stroming wordt vandaag de dag nog steeds gebruikt, ze noemen het 'Volta do Mar' (terugkeer van de zee). 

 

Op 4 November valt het anker in St Helena baai in Zuid Afrika. Ze komen bij van de scheurbuik, raken in conflict met de lokalen en vertrekken verder via de kust. Tegen de sterke stroming in richting Mombasa (Kenia). Daar aangekomen ontmoeten ze de lokale Sultan die veel rijkdom geniet door de handel met Arabië en India, ze staan voor paal met hun "handel" bestaande uit hoedjes en tinnen voorwerpjes en ze vertrekken met afgeschoten kanonnen naar het noorden. Iets noordelijker in Malindi (Kenia) ronselen ze een loods die ze over de Arabische Zee kan begeleiden. Op 20 Mei 1498 bereiken ze Calicut, India na een reis van 23 dagen.  De lokale heerser, de Samorijn, was ook weer niet onder de indruk van de giften die Vasco bij zich had. Bovendien veronderstelden de Portugezen dat ze een Christelijk land trefden en ze eisten dat de Arabieren de toegang ontzegd zou worden, die leidde tot onrust en uiteindelijk vertrok Vasco Da Gama na 3 maanden met een kleine lading specerijen terug naar Portugal. 

 

De terugreis kan dramatisch genoemd worden; van Calicut naar Malindi doen ze er maar liefst 132 dagen voer, (110 dagen langer dan de heenreis!). Vasco had niet goed geluisterd naar de loods en had wind tegen door het ongunstige jaargetij. De helft van de bemanning was overleden, ze verbranden een schip en gaan verder met twee schepen. Ze rondden Kaap de Goede Hoop op 10 Maart 1499 en in een storm raken de schepen elkaar kwijt. Het eerste schip komt op 10 Juli 1499 aan in Lissabon, Vasco komt aan op de Azoren. Uiteindelijk komt ook hij in September aan in Lissabon. 


Bij terugkomst krijgt hij veel eer, hij mag de titel "Dom" dragen en een jaar later vertrekken 13 schepen en 1500 man naar India. Hij bewees dat je van Europa naar India (en dus Azië) kon zeilen. 

-------------------------------------------------------------------------------------

 

Maandagochtend staan wij vroeg op om de laatste Portugese Kaap te ronden en van de Algarve te gaan genieten, voor ons het beloofde land van warm zeewater, mooie baaitjes en zon! We hadden het plan om nog voor zonsopkomst te vertrekken maar als ik naar buiten kijk zit het potdicht van de mist, we wachten tot de zon er bij komt en verlaten in de dichte mist Sines. Na een uur zitten we in diep water (>100 meter) en verdelen we de dag; ieder twee uur varen. Als ik net zit en Karlijn nog even een dutje doet schrik ik van een geluid naast me; 'pffffff'. Dolfijnen in ons bubbeltje, de zee is zo glad als een spiegel, het blijft bijzonder om zo met je neus in de natuur te zitten met al zijn grillen. 

 

We varen samen met nieuwe kennissen van de Ocean Fox en ze roepen ons over de marifoon rond 11:00 dat de mist optrekt, we zien weer wat en rond drieën gaat zelfs de motor uit. De pret duurt nog geen uur en de motor moet weer aan. Gelukkig duurt ook dat niet lang en we zeilen van vier tot zes, we rondden Cabo Sao Vicente om 17:30 en zijn officieel in de Algarve! Het anker valt in de baai Baleïra bij het vissersdorp Sagres om kwart voor zeven. De zoveelste mijlpaal in onze reis, of misschien bedenken we gewoon veel mijlpalen :). Klopje en een kusje voor de motor!

 

Vandaag varen we de laatste 20 mijl (37km) naar Portimao waar mijn familie komt en we vanaf donderdag even een week vakantie gaan vieren, we gaan even van de boot af en trekken in het appartement in. We kijken uit naar het zwembad, de wasmachine, een bed dat niet beweegt en de dagen dat niks moet! Bovendien nemen ze allemaal Nederlandse dingen mee en we hebben gezien dat we in Portimao een frikandel speciaal kunnen eten! 

 

Het is wel een heel lang verhaal geworden, sorry daarvoor! 

 

Liefs,

Oliver & Karlijn. 

Reactie schrijven

Commentaren: 25
  • #1

    Ben de Bont (dinsdag, 15 september 2020 11:38)

    Prachtig relaas Karlijn en Ol, elke dag avontuur van minder (mist en motoren),
    naar stevige wind en dolfijnen.
    Nu lekker genieten van de familie.
    Gr, Ben

  • #2

    Jaap (dinsdag, 15 september 2020 11:41)

    Fantastisch geschreven en uitermate inspirerend. Hoe is het leven verder aan boord? En tijdens het zeilen?
    Ik kijkbuis naar de volgende update. Geniet ervan.

  • #3

    Caroline Van Cranenburgh (dinsdag, 15 september 2020 11:49)

    Leuk om te lezen en wat een avontuur. Vakantie in een vakantie heerlijk genieten.

  • #4

    Yvonne (dinsdag, 15 september 2020 11:51)

    Wat een fijne reisbeschrijving. Wij reizen terug mee naar Portugal....veel plezier in Portimão. Vergeet ferracudo niet te bezoeken, zo klein en gezellig.
    Geniet lekker van de familievakantie!

  • #5

    Henri (dinsdag, 15 september 2020 12:00)

    En de dagen dat niets moet....

  • #6

    Dees (dinsdag, 15 september 2020 12:24)

    Mooi verhaal weer!
    Even een momentje van ontspanning terwijl ik het lees. Het klinkt zo heerlijk. Al denk ik ook wel eens; ahhh hoe moet dat zijn in de mist op die blauwe spiegel... kun je aan dat kwetsbare gevoel ooit wennen?

    Hele fijne week op t vaste land samen met jullie familie. Xxx

    Ps. Ben jaloers op jullie Portugal bezoek, wat is t daar mooi en ruw. Ik hou er van. Volgend jaar dan toch maar vliegen Job? ;)

  • #7

    Carla (dinsdag, 15 september 2020 14:47)

    Alweer een boeiende trip.Die mist dat maakt je bubbel wel erg klein lijkt me. Gelukkig straks een weekje heerlijk genieten van de Family, die zitten al in de startblokken hier hoor om jullie te zien. Genieten en de foto's worden vast weer gedeeld met ons.
    Groetjes

  • #8

    John Rodenburg (dinsdag, 15 september 2020 14:54)

    Nu, bij 35 graden, werkt jullie verslag heerlijk verkoelend. Bij Sines een vriendelijke haai! Het kan ook anders. Zie bijgaande link.
    https://www.ad.nl/buitenland/orka-s-rammen-zeilboten-voor-de-spaanse-en-portugese-kust~a7b667bb/

    Ga lekker door met jullie reis(met minder mist),verhaal en foto's en geniet van jullie vakantie met familie.
    Groetjes

  • #9

    Ruth (dinsdag, 15 september 2020 15:24)

    Leuk verhaal en mooie, jaloersmakende foto's weer!

    Geniet samen!

    Ruth

  • #10

    Marelief (dinsdag, 15 september 2020 15:38)

    Lang maar wel mooi! We hopen dat de mist dan nu echt voorbij is daar! Sinds gisteren hebben wij er ook veel last van�

  • #11

    Carlien (dinsdag, 15 september 2020 15:48)

    Doe de Bandy de groeten als je ze tegenkomt. Varen rond bij albufeira. Veel plezier

  • #12

    Pascale V. (dinsdag, 15 september 2020 16:16)

    Wat een leuk verhaal weer, ik reis heerlijk met jullie mee�.
    Nog even en de vakantie kan beginnen, moetie staat ook al te popelen! Veel plezier nog!

  • #13

    Kitty van Ommen (dinsdag, 15 september 2020 16:54)

    Het is weer een mooi verhaal geworden!! Leuk Olivier, die kleine stukjes geschiedenis erbij. Geniet nog even van de rustige dagen voor de familie komt want die staan te springen om jullie weer te zien. Laat je lekker verwennen door moeders want die heeft er veel zin in!!

  • #14

    Carla Hermans (dinsdag, 15 september 2020 19:02)

    Super verhaal weer. Gelukkig geen last van orca’s gehad ( blijkbaar wat orca’s die voor de kust van noord Portugal zeilboten lastigvielen) Laat jullie maar lekker verwennen door mutti en vaders. Ja hoor die staan ongeduldig te springen om jullie te knuffelen.
    Alvast veel plezier samen.

  • #15

    Annie van den aker (dinsdag, 15 september 2020 20:57)

    Mooi verhaal weer ol.wel jammer van die mist.ik schrok vanmorgen wel van dat artikel in de krant over die orka's.ik moet er niet aan denken dat die jullie aanvallen.maar hopelijk blijven ze uit jullie buurt.fijne vakantie de komende week.de groetjes aan de familie.veel liefs oma annie xxx

  • #16

    Mutti (dinsdag, 15 september 2020 21:33)

    Prachtig verhaal weer , wat mij betreft nooit te lang.
    Ja we zijn er bijna klaar voor. Alles ligt klaar voor jullie , alles van het wensenlijstje. Ja Nederland wordt gemist .
    De Zaanse mayonaise , de echte Calve pindakaas( zonder nootjes ) , de mix vlokken van de Ruyter, de choco pepernoten en de naturel pepernoten , de boeken , tijdschriften , de grote put Duopenotti , de reserve onderdelen , de telefoon kaarten voor de vrienden , de extra reispilletjes ….. En nou maar hopen dat alles heel aankomt. Tot ziens donderdagmiddag ergens in Porto Mao.

  • #17

    erik (dinsdag, 15 september 2020 21:47)

    een hele hoop kilometers.. eet lekker wat er uit die netten komt. nog maar even en dan een ander continent.blijf zo mooi verhalen.

  • #18

    Jef en Door de Weijer (dinsdag, 15 september 2020 21:59)

    Wat een mooi geschreven reisverhaal en prachtige foto's. Ik heb mijn geschiedenis kennis weer geüpdate en de schoonheid van de Algarve herbeleefd. Wij wensen jullie een leuke week met de familie aan de Praia da Rocha. Liefs.

  • #19

    Ingrid (woensdag, 16 september 2020 07:38)

    Heerlijk om jullie mooie bijzondere verhalen te lezen. Ron en ik genieten van het ‘meereizen’ ! Geniet geniet.... xxx

  • #20

    pierre merens (woensdag, 16 september 2020 12:51)

    weer een heel mooi relaas, ik wist niet dat je zó vaak door de mist kon "verveeld" worden vóór de Portugese kust ; als je van op land de zeilboten in de verte ziet varen, bij helder weer, dan denk je : wat een gelukzakken ! niet wetend dat er ook moeilijke mistige periodes door te komen zijn.
    leuk, jouw verhaal over Vasco da Gama, dat zet de belangrijkheid van Portugal als zeevarend land nog eens in de kijker.

  • #21

    Ad V.d.Aker (woensdag, 16 september 2020 13:04)

    Ja alles is nu al geschreven waar haal je het allemaal vandaan Ol .tussen door aantekeningen maken neem ik aan . Ja weer een prachtig verhaal met weer een mooi stuk geschiedenis. Wij kijken ook steeds weer uit naar jullie videobeelden met Karlijn , kunnen wij wel waarderen hoor . Zou komende week daar wel even een partijtje willen golfen met mutti doe de familie maar de groete. Veel plezier samen daar met vaste grond onder de voeten .�

  • #22

    Jaap Eenkhoorn, E'oord (zaterdag, 19 september 2020 14:04)

    Hallo Lui, weer een prachtig verhaal en veel spannende momenten, zoals steeds maar weer die onvoorspelbare wind stroming en de mist gewoon eng.
    Zeer lastig om steeds maar keuzes te moeten maken want je moet door !! De patstelling ten TOP !! Ook geniet ik zeer jullie mooie foto's en de lesjes geschiedenis!!
    Nou lui samen een goede voortzetting en een weer een mooie en behouden vaart !!
    Lieve groeten Jaap

  • #23

    Ine (zondag, 20 september 2020 11:34)

    Inderdaad 'n lang verhaal, maar prachtig! Mooie foto's !
    En ik kan me voorstellen dat jullie nu ook zin hebben in 'n heerlijke vakantieweek met familie.
    En wat betreft de "BUBBEL"; dat wordt waarschijnlijk het woord van het jaar !!

  • #24

    Terry (maandag, 21 september 2020 21:32)

    Wat een mooie belevenissen weer. Geniet nu van een mooie vakantie, want ik heb al prachtige foto's zien verschijnen samen met jullie gezin. Groetjes aan pa en ma en de boys,
    Liefs,
    Terry

  • #25

    Mijke en Rene (Livanto) (dinsdag, 22 september 2020 10:31)

    We blijven jullie volgen. Erg leuk om jullie verhalen te lezen. Het gaat jullie goed!