· 

Pensionado paradise

Door: Oliver 

 

We vertrekken, allebei verzonken in onze eigen gedachten, de eerdere ervaringen met meerdaagse oversteken roept bij ons allebei wat twijfel op. Karlijn is bang om weer 2-3 dagen ziek te zijn, ik heb weer eens wat twijfels over de boot en het weer. Dat laatste zaadje werd op de valreep geplant door de buurman, “when are you going?” Just now! “you are aware there is a warning?!” No “well a yellow warning for 4m waves North of Madeira”.. okay, will check..... We kijken samen opnieuw naar het weer, we zien waar de 4m golven zijn maar op onze route zou het niet meer dan 3,3m moeten zijn en bovendien een lange periode waardoor de boot er rustiger vanaf glijdt.. We besluiten toch gewoon te gaan. 

 

We tanken nog even en vertrekken samen met een Franse boot, die twee mijl voor ons zit. Na 5 mijl kunnen we zeilen en gaat de motor uit, we stuiven met dik 7 knopen richting Tenerife. Om 15:00 is Madeira uitzicht en we luisteren comedy shows. Als ik naar de stuurautomaat kijk zie ik dat die meer beweegt dan me kon herrineren, twijfel neemt toe, ik zet hem wat vaster maar het blijft wat bewegen. In de gaten houden en we spreken af op Tenerife een paar klusdagen te houden en alle twijfels weg te klussen. Ik hekel mezelf, had dit moeten controleren.... 

 

We klokken meer dan 90 mijl in de eerste 13 uur, fantastisch! Gedurende de nacht wordt het een beetje onrustiger maar we blijven hard zeilen. Bij het eerste daglicht veranderen we koers naar Tenerife, we slaan Selvagem over want de zee is veel te ruig, jammer maar helaas. We passeren Selvagem Grande om 10:15 en op zee zien we de Cory shearwaters (Pijlstaartvogel) tussen de golven vliegen. Net als wij, zo vrij als een vogel. Alphaville met ‘Forever young’ knalt door de speakers.

 

De wind twijfelt af en toe maar we blijven goed doorzeilen. We luisteren podcasts en een luisterboek, zeggen weinig en allebei blijven we verzonken in eigen gedachten. Ik hoor veel over Waddeneilanden via het speakertje en denk met enige weemoed aan onze vaarvakantie in Nederland vorig jaar. We varen nu op een plek waar ik met de Lorelay vlak voor onze reis naar het noorden voer, toen fantaseerde ik over de nachten onder de sterrenhemel en hoe machtig het gevoel moest zijn. Nu lig ik te mijmeren dat een zondagstochtje van Willemstad naar Hellevoetsluis ook heel lekker is, zelfs zin in Hollandse pot! Vreemd hoe dat werkt. Wel kijk ik enorm uit naar het nieuwe onbekende wat voor ons ligt, eilanden met mooie namen. Genieten van het hier en nu, overigens een boek wat we gister geluisterd hebben. Soms voel ik me schuldig als ik niet geniet, maarja lekker makkelijk soms heb je gewoon je dag even niet.

 

De laatste nacht slaap ik weinig omdat we Tenerife al op 40 mijl in zicht hebben, het lijkt dan alsof je er al bijna bent maar dat is nog altijd zo'n 6 a 7 uur varen. De wind trekt aan en we moeten reven, na een uur kan het rif er weer uit maar moeten we steeds koers veranderen omdat de wind aan het zoeken is. Als we net voorbij het eiland zijn kunnen we gijpen (zeilen aan andere kant zetten) en we zeilen recht op Santa Cruz af. Ik maak Karlijn wakker als we nog een half uurtje te gaan hebben en net voor de haven gaan de zeilen er pas af. We knopen om 05:00 vast en drinken nog even snel iets, een aankomstbiertje voor mij. Aan tradities moet je niet tornen :). 

 

Na een paar uur ben ik alweer wakker en gaan we nog even koffie drinken bij Fleur de Lis, want ze gaan twee weken naar Nederland. Na een middagdutje lopen we nog even de stad in. De dagen daarna staan in het teken van klussen, uitrusten en we spenderen twee middagen aan het zwembad vlakbij de haven want het is hier toch weer een tikkeltje warmer dan op Madeira. De twee hete dagen (30 graden) zijn een verschijnsel wat “calima” genoemd wordt; warme lucht uit de Sahara waait over, soms gepaard met woestijnzand in de lucht maar dit valt goed mee gelukkig. 

 

We zijn allebei een beetje "reismoe" merken we, we beseffen het maar kunnen het niet veranderen. Het komt vooral tot uiting in kleine irritaties naar elkaar toe en dat snel weer goed maken want je beseft het gelijk, op een klein bootje zoals die van ons moet je wel want je kan elkaar niet echt ontlopen. Ook zijn we in Madeira flink over budget gegaan (ja sorry, door de autoschade en net even te vaak uiteten geweest) wat de stemming ook een beetje drukt. (Verder niks om u zorgen over te maken hoor!)

 

Dinsdag proberen we de reismoeheid van ons af te schudden en nemen ons voor om een mooie wandeling te maken, met de bus naar Igueste (noorden) en dan wandelen langs de kust tot een mooi strand om daar lekker te zwemmen. We staan op de bus te wachten als we worden aangesproken door andere vakantiegangers, of we "het kaartje" hadden? Niet dus, we voelen nattigheid.... Als de bus aankomt kunnen we niet mee, je moet een soort OV Chipkaart hebben....... Onze bus rijdt maar 1 keer in de twee uur dus onze wandeling kunnen we vergeten.

 

We lopen terug naar de VVV en uiteindelijk komen we een kaartje om naar San Andres te gaan, volgens de VVV mevrouw " super nice town with a castle and a nice beach!". We missen de bus nog een keer maar we zijn er uiteindelijk, ja het strand maar van het stadje en dat kasteel hadden we niks gezien vanuit de bus. We lopen het strand op, opgespoten door Nederlandse baggeraars want ze hebben hier helemaal geen zandstranden. Na stukje lopen begint het te regenen! We drinken een goedkoop biertje onder een parasol en kunnen toch nog paar uur op het strand liggen. Als we het stadje proberen te vinden dan zien we een paar kebab tenten en wat gesloten restaurants, dan verbleekt bij het kasteel! Dat is een ruïne, 3 keer niks maar toch is de stemming weer wat opgekrikt. 

 

Die stemming zakt weer behoorlijk als we woensdagochtend wakker worden, het flink regent en de wind door het want poeiert. We hadden wel gezien dat er veel wind zou staan maar het is toch altijd jammer dat het dan nog net effe wat meer is dan voorspelt.. We kijken nog eens naar de weer apps maar besluiten toch te gaan, de wind gaat donderdag draaien en dan is het tegen de wind in... We varen de haven uit met regenjasjes aan en geen wind, zodra we achter het land vandaan zijn hebben we veel wind. We zeilen met alleen de fok en wind mee richting het zuiden van Tenerife, de jasjes blijven aan maar we voelen geen druppel meer op zee terwijl het aan de wal regent. De wind trekt aan tot windkracht 6, we gaan vlot maar de zee is behoorlijk wild geworden en de boot gaat behoorlijk te keer. Beneden kijken vier pluizige oogjes me weer aan met de bekende blik, "wat doe je ons nou weer aan?!", nog heel even volhouden apenkoppen mompel ik en snel terug naar buiten want binnen zijn is niet bevorderlijk... De wind trekt aan tot windkracht 7 als we voorbij Granadilla varen, waar ik met de PS en Lorelay gelegen heb en heel vaak jaloers naar zeilboten zat te kijken, nu even andersom, maar we zijn er al bijna. De wind zakt weer wat weg en varen de haven van San Miguel in. 

 

Het is rommelig op de haven maar uiteindelijk leggen we de boot op een zelfgekozen plek en liggen prima! Nederlandse medezeilers komen 's avonds een borrel drinken en we liggen tevreden in bed. De reismoeheid is niet weg als we wakker worden, we besluiten dat het beste medicijn toch echt leuke dingen doen is! Vanaf de haven is een mooie wandelroute langs de kust en de foto's beloven glashelder water en verlaten keienstrandjes.  We zijn eerst nog wat verdwaald tussen de golfbanen en de (lege) vakantie huisjes maar vinden het pad uiteindelijk. Een heerlijke middag snorkelen en in de zon liggen. De treurigheid van verlaten pensionado resorts nemen we voor lief. 's Avonds zijn we uitgenodigd bij een collega van me, Michael die hier vlakbij woont. Michael en zijn gezin wonen fantastisch en we mogen aanschuiven voor Vlaams stoofvlees met frieten! Heerlijk en een leuke avond gehad, nogmaals bedankt!

 

We wilden vrijdag eigenlijk vertrekken maar de wind is behoorlijk aangetrokken dus we blijven nog een dagje liggen. De lokale watersportwinkel wordt gerund door een Nederlander en die helpt ons nog aan wat reserve onderdelen, we gaan de komende maanden een beetje off the grid dus we willen genoeg spullen aan boord hebben. 's Middags gaan we nog even snorkelen, na een minuut of 10 in het water zie ik zo'n 'murene eel' en ben heel snel uit het water! Ik vind dat vreselijk. 

 

Zaterdag, 7 November, de verjaardag van opa Crucq. Mijn opa (en oma) hebben mij de liefde voor de zee en het zeilen bezorgd, iets wat nooit meer zal verdwijnen en wat mijn leven bepaald heeft. De zee heb je lief, vervloek je, soms bang en soms zo ongelooflijk mooi. Dat Karlijn en ik nu op dit avontuur zijn maakt ze vast enorm trots, ze kunnen het allebei niet vertellen maar ik denk van wel. 

 

We vertrekken uit San Miguel en gaan “de hoek” om, de zuidwest kant van Tenerife om een anker plek te zoeken. De eerste waar we komen rollen we teveel, “volgende zal wel beter zijn”, de plek is een stuk mooier maar we rollen behoorlijk. We kunnen het anker zien liggen op 10m diepte, we lunchen en er drijft een sup voorbij. We kijken nog eens, de tortelduifjes op de sup maken elkaar het hof en gaan er even voor! Liefde mag gevierd worden! Ik kijk naar Pippi, overweeg een move maar de invalshoek blijkt verkeerd......

 

Als de mini-foetussen het water verlaten hebben duiken we het water in en snorkelen langs de kust, erg mooi. We worden nog wel bijna voor onze Kanarie gevaren (Snap je hem ;-)) door een waterscooter. Als we naar het strand zwemmen en even uitrusten zien we veel rasta haren en vooral iets teveel lichaamsdelen. Een “hippie strand” had ik wel gelezen maar toch.. We zwemmen terug en het rollen lijkt erger geworden, we besluiten een baai verder te proberen. Die is veel te klein dus we varen verder, bij San Juan kunnen we net niet achter de kademuur liggen maar het lijkt al een verbetering. Niks is minder waar als de zon weg is en de wind wegvalt, een gebroken nacht verder trekken we de zeilen erop voor vertrek naar La Gomera. 

 

De tocht naar La Gomera mag gerust geclassificeerd worden als 'çhampagne sailing', met alleen het voorzeil erop lopen we 7 knopen en na 3 uur graaft het anker zich in de baai van La Guancha. Een prachtige plek en we liggen vrij rustig, ik snorkel nog even een beetje onwennig na het avontuur met de 'murene eel' maar het is prachtig onderwater. Als we op onze telefoons kijken zien we dat we nagenoeg geen bereik hebben, doen een spelletje en gaan vroeg slapen. We genieten nog even van de sterrenhemel, omdat er nagenoeg geen omgevingslicht is wordt de hemel verlicht met miljoenen sterren. Prachtig. Als de wind 's nachts wegvalt begint het feest, we rollen enorm en worden allebei gebroken wakker. Karlijn dut nog wat en ik heb zin in iets actiefs, een hike naar het dorp van uur lijkt me wel wat. Ik maak schitterende foto's en bij het dorp aangekomen kom ik erachter dat ik mijn portemonnee vergeten ben. Happy days. 

 

Terug op de boot spreek ik nog een Engelse boot, die komen van een ankerplaats verderop waar ze nog erger lagen te rollen. Wij bellen de haven en zetten koers naar San Sebastian, de grootste plaats op La Gomera. Karlijn fietst de boot achteruit op zijn plekje terwijl we door vele walkapiteins gadegeslagen te worden, super trots want ze doet het geweldig. Ik vang onze eerste vis, nouja visje, naast de boot maar word daarna door de havenmeester vermanend toegesproken. 's Middags gaan we snorkelen en borrelen op het goede leven. We voelen ons allebei weer stukken beter en het vuur lijkt weer aangewakkerd. We gaan er voor. 

 

De komende twee weken plannen we een rondje La Gomera met hopelijk een paar mooie dagen achter het anker en dan gaan we naar het eiland La Palma. Daar gaan we ons klaar maken voor de oversteek naar Sal op de Kaapverdische Eilanden, een tocht van 780 mijl (+/- 1440 km) waar we verwachten zo'n 5,5-6 dagen over te doen. Ook een tocht naar een ander continent, vele avonturen liggen voor ons en wij laden ons op. Samen kunnen we de wereld aan. 

 

Veel liefs

Reactie schrijven

Commentaren: 23
  • #1

    Job (maandag, 09 november 2020 20:15)

    Niet te streng voor jezelf Ol!! Jullie doen het top hoor. Pieken en dalen zijn onderdeel van het leven, zelfs van een wereldreis...accepteren maar en lekker genieten als de zon weer schijnt!! ;-)

    Enjoy,
    Job

  • #2

    Dees (maandag, 09 november 2020 20:49)

    Wat een openhartig en eerlijk verhaal. Ik heb met jullie te doen en ik voel trots en respect. Wat een beproeving met grootse momenten van bikkelen en kleine momentjes genieten. Dapper hoe jullie alles trotseren en er een positieve wending aan geven. Chappeau!!!

    Dikke kus X

  • #3

    Caroline (maandag, 09 november 2020 21:13)

    Heerlijk om jullie verhaal te lezen. Fijn om ook de negatieve kanten te horen en hoe jullie daarmee omgaan. Chapeau voor jullie en ik blijf jullie op de voet volgen�

  • #4

    Ad van den Aker (maandag, 09 november 2020 21:26)

    Het blijft een mooi avontuur maar denk goed na over elke stap (mijl] die jullie maken
    Nog steeds trots op alles wat jullie ondernemen . denk vooral aan jullie relatie en tracht de irritaties te voorkomen .Zien dat jullie gebeld hebben , wij gaan morgen nog even contacten met jullie oke ? XXX

  • #5

    pierre merens (maandag, 09 november 2020 21:35)

    wat een pakkend verhaal zeg, van achter de computer lijkt het allemaal wel super maar als je zelf letterlijk en figuurlijk soms door "weer en wind" moet, dan is het denk ik niet altijd idilisch. Maar dat is, voor ons landrotten , net eender...en dan ben ik liever op jullie zeilboot dan hier de hele dag dat gezeik over Covid :-) .
    Dus...blijf het leuk houden ! goed geschreven trouwens, en de zeilinfo over weer, snelheid en zeilen maken het des te spannender om te lezen. Goed bezig !!!

  • #6

    Henri (maandag, 09 november 2020 21:43)

    Heerlijk Mooi oprecht verhaal. Keep on going.

  • #7

    Thijs (maandag, 09 november 2020 22:01)

    alweer een prachtige blog ! Heel eerlijk verhaal
    Jullie zijn super goed bezig succes en vooral heel erg veel plezier �
    Groetjes uit Kloosterzande

  • #8

    John Rodenburg (maandag, 09 november 2020 22:50)

    Soms zit het tegen, maar dat gaat vanzelf weer over. Zeker met prachtige baaien en stranden. En nu een spannend stuk voor de boeg. Veel succes.

  • #9

    Mirte (dinsdag, 10 november 2020 00:07)

    TROTS

  • #10

    Sandra (dinsdag, 10 november 2020 07:32)

    Wat een pakkend verhaal. Zo eerlijk en oprecht, ik hou ervan. Met vele prachtige momenten en nog altijd jullie droom maar ook regelmatig enorm pittig. Ol, ik had gehoopt dat je meer je rust zou vinden maar dit is wat je bent, accepteer dat. Dit verandert niet door een reis. Je zit altijd vol met dromen en dat is mooi maar het kost je ook veel kruim. Dit hoort bij jou en ook bij dit avontuur. Jullie zijn twee bikkels waar ik ongelofelijk trots op ben❤.

  • #11

    Anouk de wijs (dinsdag, 10 november 2020 08:25)

    Waar ga je liggen op la palma? Van de havens is Tazacorte veel rustig met deining dan de haven bij de stad aan de andere kant.
    Bevoorraden vonden wij vanaf la gomera, de haven, weer makkelijker dan vanaf la palma, maar het kan wel op la palma ( tenzij je las palmas bedoelt daar is echt alles ) heel veel plezier!

  • #12

    Marelief (dinsdag, 10 november 2020 09:59)

    Wat kan jij goed schrijven zeg! Herkenbaar ook wat je schrijft. Ik hoop dat jullie de juiste balans weten te vinden tussen avontuur en rust. Liefs van uit Culatra!

  • #13

    Kitty van Ommen (dinsdag, 10 november 2020 12:19)

    Het is weer een een prachtig maar vooral eerlijk verhaal!!!

  • #14

    Sonja en Piet ⛵enjoy (dinsdag, 10 november 2020 18:18)

    Wat goed weer geschreven en zo eerlijk, soms zit het even tegen maar kijk waar je bent en wat jullie al bereikt hebben !! Doe rustig aan en wij zijn weer benieuwd naar het vervolg van dit grote avontuur. Goeie reis naar sal!! Wij varen naar een eilandje op de grevelingen en nemen erwtensoep mee haha

    Groetjes van ons x

  • #15

    Mutti (dinsdag, 10 november 2020 20:20)

    Wat een prachtig , ontroerend verhaal.
    Ik hoorde deze week een quote die wel op jullie van toepassing is :
    zeezeilen is 95 % afzien en 5% ultiem genieten. Nou denk ik dat die 5% wel iets hoger mag zijn maar het gaat erom dat zo'n reis , zo'n sabbatical niet altijd alleen maar leuk is. Er zijn ook moeilijke dagen. Tja en daar word je nou een grote jongen en een grote meid van !!! Volgens mij zijn jullie dat wel al. Heel veel respect voor jullie en jullie mooie verhalen. Geniet van de dagen die komen gaan. Koester de mooie momenten en vergeet die rot-momenten maar snel weer. Opa en Oma Cruq zouden mega trots op jullie zijn , en wij niet minder. Voor de goede orde , wij zijn nog geen Opa en Oma ( niks in het verschiet ) voor het geval er vreemde verhalen de wereld geslingerd worden. Dikke kus , Mutti

  • #16

    Pap (dinsdag, 10 november 2020 20:55)

    Pensionado Paradise brengt me op bepaalde gedachten voor de nabije toekomst, maar dat paradijs beleven jullie nu al. Zeezeiler Hans Bouscholte heeft het zoals Mam net aangehaald heeft over 95% en 5%, maar als ik al die verhalen lees en gezien heb, zijn jullie die 5% al lang gepasseerd en er komt nog heel veel moois om van te genieten. Het stukje onzekerheid en denken dat je het nog beter vooraf gepland had kunnen hebben zal wel genetisch bepaald zijn, laat het van je schouders glijden en vaar jullie koers. Geniet van jullie prachtige avontuur en behouden vaart.

  • #17

    Carla (woensdag, 11 november 2020 11:56)

    Prachtig verhaal weer, wel wat ups en downs maar aan het eind lees ik toch weer zin in het volgende avontuur.
    Het gaat jullie goed, fijne reis verder.

  • #18

    Caroline (donderdag, 12 november 2020 17:08)

    Hoi Oliver, wat een belevenissen. Blijven genieten van jullie bijzondere reis. Te leuk dat je langs bent geweest bij Michael (Kester). Veel plezier en kijk uit naar het volgende verslag. Groetjes … van de overkant :) Caroline

  • #19

    Joke (donderdag, 12 november 2020 19:03)

    Toppers zijn jullie , geniet van de mooie momenten , het leven kent hoge pieken en diepe dalen , haal er uit wat er in zit, je wordt er rijker van, liefs,Joke

  • #20

    erik (donderdag, 12 november 2020 21:24)

    he' karlijn, kan je al de hoogte van de poolster nemen met jullie sextant?

  • #21

    Elly en Johan v d Aker (vrijdag, 13 november 2020 16:52)


    Wij genieten van de mooie en spannende verhalen Blijf vooral genieten.
    Liefs Johan en Elly vd Aker

  • #22

    Jaap Eenkhoorn, Emmeloord (zaterdag, 14 november 2020 16:31)

    Hallo luitjes, wel 3x gelezen en de mooie foto's bekeken!!
    Het wordt steeds spannender, echt Super maar soms vind ik het ook eng, je moet maar durven !!
    Groetjes voor jullie, Doeiiii

  • #23

    Lieve VL (zondag, 15 november 2020 11:00)

    Weerom genoten van jullie nieuwe reisverslag en mooie foto’s.
    Dapper toch zulke zeilreis! Je moet op vele vlakken kunnen anticiperen op plotse situaties en vooral: voor jullie beiden een ongelooflijke ervaring als koppel.
    Blijven genieten van al het moois dat nog op jullie weg komt nu.