· 

Kaapverdische Kerst

Door: Karlijn

 

We worden vroeg wakker, de wekker om 5.00, onze spullen snel verzamelen en dan varen we in het donker naar de kant. We zijn gelukkig ruim op tijd bij de veerboot naar Santo Antao voor onze 3 dagen zonder boot, we hebben ook afgesproken dat we even helemaal niet aan de boot of de verdere reis gaan denken. De reparaties en de tegenslagen an de afgelopen weken hebben er behoorlijk ingehakt, gelukkig zijn we niet uit het oog verloren dat de Kaapverden onze verwachtingen hebben overtroffen en we genieten van de gastvrijheid.

 

Om 07:00 gooit de boot los en varen we naar het eiland waar we door iedereen naar toe gestuurd zijn. Toen we de boot op liepen zagen we dat ze auto’s met kettingen vastzetten en als we vertrekken delen de stewardessen zakjes uit, dat belooft wat. Zodra de boot buiten is begint die inderdaad aardig te slingeren maar veel rustiger dan ons plasticfantastic bootje dus geen problemen voor ons. 

 

We waren gewaarschuwd dat het “vrij hectisch” was bij het uitlopen van het hek, dat was niet overdreven! Rijen dik staan mensen naar je te schreeuwen; of je een taxi wil, nee? Een blok kaas dan?! Nee? Papayas dan!! We worstelen ons erdoorheen en vinden snel de “collectivo”, een gedeeld busje, dat ons naar het dorpje Paul brengt.  Het busje is snel vol en we zijn onderweg, we sjezen door Porto Novo en stoppen bij een Chinese winkel waar de bus volgestampt wordt met goedkope troep en de Chinees stapt voorin. We zijn een half uur onderweg en passeren de ferry terminal weer, er zijn nog twee stoelen leeg dus er wordt nog even heen en weer gefloten, jawel nog twee passagiers! Na anderhalf uur komen we aan in Paul. Een typisch Kaapverdiaans dorp met de helft van de inwoners op de stoep lacht ons toe, we zoeken onze B&B en lopen door een vrij troosteloze straat met veel onafgemaakte huizen. Er schiet toch even door mijn hoofd dat ik misschien het verkeerde geboekt heb maar na een tijdje lopen, lopen we een heel bont binnenpleintje op van Ristorante & Hotel ‘Black Mamba’. De eigenaresse komt snel naar beneden en vraagt of we koffie willen. Lianna is een Italiaanse en voor mij is ze alles behalve een ‘Black Mamba’ maar ze straalt zoveel positieve energie uit dat we ons gelijk thuis voelen. De kamers zijn nog niet schoon maar we mogen ze allemaal (vier ha-ha) zien en dan kiezen, ze zegt dat zelf regelmatig in de mooiste slaapt dus dat we wel blij zullen worden als we het zien! Ondertussen weten we niet waar moeten kijken op het binnenpleintje wat als restaurant dient, overal is iets geschilderd of hangen tierlantijntjes en het gaat van Hans & Grietje tot een jungle thema. Een enorme flatscreen en twee even grote ghettoblasters met reggae muziek ontbreken niet. We ontbijten aan de familietafel en het is stelt mijn smaak op de proef; kaas, bananen, -   onduidelijke vrucht- en gelukkig twee broodjes met jam. De onduidelijke vrucht is een papaya, de pitjes en vocht in het midden. We weten als echte Hollandse toeristen niet echt hoe we dit moeten eten, het vruchtvlees is niet lekker maar heeft niet heel veel smaak. Ol twijfelt nog of de pitjes gegeten moeten worden en zet er zijn tanden in. Ik schiet gelijk in de lach van zijn vertrokken gezicht, de toon is gezet. 

Na het ontbijt krijgen we alle 4 de kamers te zien, de ene roze, de ander oranje maar we kiezen de kamer met zeezicht. Die hebben we op de boot nog niet genoeg. Ons kamertje zit achter een ladder met luik en is onwijs schattig. Als je het luik door bent kom je gelijk in de badkamer, we worden we gelijk ook gewaarschuwd dat het water vanaf 18u is afgesloten elke avond en dat er op dat moment een storing is dus dat we die dag sowieso niet konden douchen. Toch jammer want dat is een van de dingen waar we zo naar uitkeken. Als we alles weggelegd hebben wordt de kaart van Santo Antao tevoorschijn getrokken en raadt ze ons wat mooie wandel routes aan. We besluiten maar gewoon te luisteren en gaan de eerste middag met de collectivo naar het einde van Valley de Paul en lopen vanaf daar terug naar het dorpje. Het is een prachtige wandeling waarvan we eerst een stuk dezelfde straat terug lopen en daarna een afslag maken de wandelpaden van de vallei op. Onderweg komen we nog mini supermercados tegen maar die blijken niet veel groter dan een gemiddelde wc in Nederland. We kunnen er wel wat cocosdonuts en flesjes drinken kopen, dat voldoet dus maar even als lunch. Als we na de afslag bij een barretje komen die open blijkt te zijn stappen we een soort voetbalkantine binnen waar de medewerkster samen met haar vriend naar een tv zit te kijken en die stond keihard aan, gelukkig wordt hij wel zachter gezet als we binnen komen maar we voelen ons ook niet echt gewenst. Zodra we ons drankje in ons handen hebben gaat ze snel terug op de bank voor de tv zitten.

De rest van de wandeling was prachtig, zo bizar wat je allemaal tegen komt. Opgestapelde stenen voldoen als varkensstal en vrouwen met strobalen, zakken rijst of aardappels op hun hoofd halen ons regelmatig rennend in op de trappen. Het idee dat je om een paar boodschappen te doen eerst 1,5u moet lopen konden wij ons niks bij voorstellen. De ene traptrede ook nog hoger dan de ander. Als we eenmaal terug zijn bij de openbare weg zijn we wat moe en houden de eerst volgende collectivo aan die ons terug bent naar ons B&B. ’s Avonds worden we een heerlijke raviolli en een seafood pasta voorgeschoteld en verbazen ons nog maar eens over het land en het leuke B&B waar we nu in slapen. De eigenaresse hoort ons verhaal met verbazing aan en noemt ons Yin en Yang, wij lachen het maar een beetje weg. 

 

Op dag 2 van Santo Antao staat er een langere wandeling gepland door de vallei van Ribeira Grande. Volgens de Lianna de mooiste wandeling op het eiland dus we zijn heel benieuwd. De rit naar het drop-off punt is al een mooie belevenis en we hebben een leuke chauffeur die af en toe wil stoppen om een foto te maken. We beginnen bovenop aan een berg en lopen de vallei naar beneden. Een prachtige magische wandeling, in het begin door de mooie uitzichten en hoe verder we beneden komen hoe groener het wordt. Door het zonlicht die in de vallei valt is het bijna mistig maar zo mooi! We nemen regelmatig een pauze om van de uitzichten te genieten en zijn zo dankbaar dat we op dat moment daar waren. Zo anders dan afgelopen weken en we voelen ons dan ook weer helemaal opgeladen. De foto’s onder de blog spreken denk ik wel voor zich, nog steeds voelen de foto’s heel onwerkelijk, maar het was echt onbeschrijfelijk. De wandeling was uiteindelijk toch best pittig en als we na 6u wandelen bij het eerste barretje komen die open is zijn we blij dat we even wat te drinken en eten kunnen bestellen. Vanaf hier kunnen we ook weer met de bus terug naar het B&B en daar staat ons een pizza avond te wachten met pizza uit een steenoven. Heeel erg lekker, zeker omdat de laatste keer dat we pizza aten was deze gebakken in een pan en droop hij van de olie toen hij op ons bord lag. 

 

Dag 3 sluiten we nog af met een mooie wandeling naar het dropje Fontainhas. Ik twijfel nog door de vele spierpijn maar wordt toch overgehaald door Ol. De wandeling zelf blijkt toch erg mooi gelukkig. We hadden bij het dorpje willen lunchen maar er blijkt niks open. Toch worden we door een verdwaalde Spanjaard aangesproken en die weet wel een plekje waar we wat kunnen drinken. We worden op een soort dakterrasje neergezet wat er meer uit ziet als een tuintje dan als een terras. De eigenaar blijkt een 94 jarige man en die pakt zijn gitaar erbij, worden we daar nog even getrakteerd op een prive concert. Heel bijzonder moment was het, hij zingt ‘Sodade’, het levenslied over de Kaapverdische levenstijl. Zijn gezicht verraadt het harde leven in de bergen. Terug kunnen we gelukkig weer met de bus en aankomend bij de B&B krijgen we nog een lekkere lunch voor vertrek terug naar de Ferry. Als we dan alsnog wat ruzie krijgen over iets kleins blijkt het toch iets minder Yin en Yang maar later kunnen we er toch om lachen. 

 

Bij terug komst zijn onze vrienden van de Black Moon aangekomen op Mindelo samen met de Philos. Die kenden we al online maar hadden we nog nooit ontmoet. Vanaf dan begint er een weekje die vooral bestaat uit eten, drinken en borrelen. Erg gezellig om ze (weer) te zien, we spreken dan ook gelijk af dat we kerst wat leuke dingen gaan doen. De sfeer is hier een stuk anders en we krijgen weinig van kerst mee. Kerstavond doen we nog een quiz met de familie thuis wat erg gezellig is en 1ekerstdag spreken we een diner af met zijn 6en. Ieder koppel maakt een gerecht en zo maken we er toch iets speciaals van. 2e kerstdag gaan we cocktails drinken en uiteten en zo is kerst heel anders dan thuis, maar zeker ook een kerst die we niet meer gaan vergeten.

 

Voor nu zetten we de laatste klusjes voort en wachten we op een weervenster om over te steken. Het leek erg goed voor dinsdag / woensdag maar toen we net keken lijken nog wat windstiltes aan te komen dus we wachten af maar de voorbereidingen zetten we door. 

 

Liefs!

 

Reactie schrijven

Commentaren: 18
  • #1

    Walter van der Molen (zondag, 27 december 2020 13:51)

    We zien het al, jullie hebben het zwaar. Hou vol...haha.
    Weer een mooi verhaal, geniet er maar lekker van. Hopelijk straks een mooie oversteek. Alvast een goed nieuw jaar.
    Groetjes Yvonne en Walter Evening Tide.

  • #2

    Ria Jutjens (zondag, 27 december 2020 14:08)

    Wat een mooie belevenissen allemaal.
    Erg leuk om te volgen hoor

    Lieve groetjes van ons. Wij zijn Nu 3 weken weer in Albufeira waar onze boot ligt en genieten ook volop! Mijn dochter is een weekje met haar gezin aan Boord maar gaan nu naar een appartement in Lagos. �‍♀️��

  • #3

    Henri (zondag, 27 december 2020 14:18)

    Fijne positieve ervaringen.

  • #4

    Pascale (zondag, 27 december 2020 14:26)

    Wat een belevingen weer. Altijd leuk om jullie verhalen te lezen.
    Geniet nog!

  • #5

    Jaap (zondag, 27 december 2020 15:18)

    Top om te lezen. Hier vooral troosteloos weer en de boot op de kant in Numansdorp. Hopenlijk hebben jullie het plezier in zeilen ook weer snel te pakken.

  • #6

    Sandra (zondag, 27 december 2020 15:25)

    Na vorige blog, nu gelukkig, heel wat positievere verhalen. Mooi te lezen over jullie prachtige, bijzondere en gezellige momenten met tweeen of samen met jullie zeilvrienden. Onvergetelijke momenten waar jullie, wanneer het werkenleven weer is aangebroken, nog vaak aan terug zullen denken❤. En dan nu klaar maken voor de grote oversteek. Niet iets waar jullie naar uitkijken maar wel nodig om straks weer volop te kunnen gaan genieten in the Caribbean�. We blijven jullie volgen en zijn ook blij als jullie de oversteek achter de rug hebben. Liefs mam���.

  • #7

    Carla Hermans (zondag, 27 december 2020 15:58)

    Weer een mooi verhaal. Wij blijven jullie volgen met veel enthousiasme.
    Roger & ik wensen jullie fijne feestdagen op de flyer en vooral behouden vaart.
    Kijken uit naar jullie volgend avontuur.

  • #8

    Tiny (zondag, 27 december 2020 16:30)

    Prachtige foto’s, schitterende natuur, mooi verhaal.
    Wat een onvergetelijke reis.
    Groetjes en succes met het vervolg van jullie avontuur .

  • #9

    Joke (zondag, 27 december 2020 16:45)

    Het blijft en jullie blijven verrassen , maar vooral genieten van deze bijzondere reis. Succes met de oversteek waar jullie weer nieuwe avonturen wachten. Gelukkig en gezond 2021 !!

  • #10

    Janine (zondag, 27 december 2020 16:57)

    Echt weer een heerlijk verhaal en wat een prachtige foto's, ook leuk gezelschap zo te zien. Nog veel plezier samen en een goede overtocht,alvast alle goeds voor 2021!
    Lieve groet van ons xxx

  • #11

    Mutti (zondag, 27 december 2020 17:08)

    Wat een prachtig verhaal.
    Goed dat jullie nog even uit kunnen rusten voor de grote oversteek. Lekker even genieten samen met nieuwe vrienden die ook weer hun verhalen en ervaringen hebben. Kerst was hier ook bijzonder. Erg leuk dat de hele familie op zoom elkaar toch even gezien heeft. Met dank aan Ome Wim. Fijn dat jullie ook nog even aansloten . Zo waren jullie er , wat ons betreft , ook een beetje bij. Ying en yang , wit en zwart, wat maakt het allemaal uit.Het moet ook af en toe eens spetteren anders wordt het zo saai. In dat kader heb ik weer een mooie spreuk gevonden die ik toch even met jullie wil delen .

    De eerste die zijn excuses aanbiedt is het dapperst
    De eerste die vergeeft is het sterkt
    De eerste die vergeet het gelukkigst

    Abi Voice.

    Goed nou dat je dat weten , verder naar de orde van de dag .
    De oversteek. Een zwaar beladen onderwerp.
    Jullie zien er allebei een beetje tegenop. Maar wat zal de euforie , de trots , groot zijn als jullie aan de andere kant zijn. Het zal voelen als een overwinning beter dan een overwinning op de Gran Prix , een Europa cup finale , een Grand Slam titel , misschien nog wel beter dan het halen van jullie Hbo opleiding. Dit wordt de ultieme prestatie. Voor veel mensen blijft het alleen bij dromen jullie gaan het gewoon doen. Heel veel succes, we denken elk moment van de dag aan jullie. Tot ziens aan de overkant …. en dan bedoelen we hier in de regio niet Walcheren he...
    Dikke kus uit Hulst


  • #12

    Pierre Merens (zondag, 27 december 2020 20:15)

    Bedankt dat je ons deze prachtige eilanden leerde kennen, alsof we er zelf waren !

  • #13

    Kitty van Ommen (zondag, 27 december 2020 21:53)

    Wat een mooi verhaal weer! Super dat jullie zoveel meer ondernemen. Op naar 2021 met veel mooie zeemijlen en voor ons hopelijk nog veel mooie verhalen.

  • #14

    Carla (maandag, 28 december 2020 16:31)

    Wat een verhaal weer. Er komt geen eind aan al dat prachtigs. Ook de natuur daar, hele mooie plaatjes.
    Geniet nog even van alle rust en tegen de tijd dat het nodig is zullen jullie samen wel de goeie beslissing nemen.
    Tot de volgende keer.

  • #15

    Pouwel&Marjolein (GWELAN) (maandag, 28 december 2020 16:54)

    Heel verstandig om niet te vroeg aan de oversteek te beginnen. Wij werden destijds van alle kanten geadviseerd pas eind dec. of begin januari over te steken. De atmosfeer ziet er de komende week goed uit om te vertrekken. Daarna zakt de wind er een beetje uit.
    Maak er een mooie tocht van.
    “Fair winds and following seas”

  • #16

    Lieve (dinsdag, 29 december 2020 06:42)

    Het was weerom een aangenaam en leuk verslag, mooie foto’s.
    Niet altijd evident voor jullie maar deze ervaring vergeten jullie nooit.
    Zijn wij lucky-ones om deze reis virtueel mee te beleven!

  • #17

    Annie van den aker (dinsdag, 29 december 2020 22:27)

    Wat een prachtig verhaal en schitterende foto's.dat is het echte vakantiegevoel.even heerlijk relaxen voor de grote oversteek.ik hoop dat jullie snel kunnen vertrekken en alles goed zal gaan.en wat zal ik blij zijn als jullie goed zijn aangekomen.ik hoop dat jullie kunnen genieten.dikke knuffel van (oma)annie xxx

  • #18

    Jaap Eenkhoorn, Emmeloord (woensdag, 30 december 2020 09:17)

    Hallo lui, weer prachtige foto's van onze mooie, maar soms zeer boze aarde !! De aardbevingen de enorme stormen enz. Na elke blog krijg ik nog meer respect voor jullie!! Wat een uitdaging, en elke keer maar weer overwegen na tegenslagen, wat nu te doen, SUPER HOOR DAT GOED OVERDENKEN !!
    Nou lui tot de volgende Blogger en weer een behouden vaart,
    Lieve groeten, Jaap