· 

DE Atlantische Oversteek

Door: Oliver 

 

We maken de boot en onszelf klaar en besluiten donderdag 14 Januari te vertrekken naar St Vincent & Grenadines. Het weer lijkt gunstig, Philos en Black Moon gaan vrijdag naar Suriname. 

 

Drukke dagen met af en aan lopen van boodschappen en woensdag gaan we de haven in, dat verloept alles behalve soepel want het is nogal een rottig systeem met 2 lijnen die je op moet pakken. Een ervan zit rond de schroefas gedraaid, gelukkig kan ik het snel loskrijgen. 

 

 

Donderdagochtend loeit de wind door het want, ik kijk op de weer app en het is toegenomen tot 24 kts met vlagen 36 kts. De twijfel slaat toe omdat we in de haven al regelmatig 30 kts op de teller zien.. We gaan verder met voorbereiden en als we koffie drinken bij de floating bar hakken we de knoop door: we gaan gewoon! De spanning willen we kwijt en rondom de eilanden is het altijd vrij onstuimig, we denken niet dat het morgen ineens perfect weer is. 

 

Als we bijna klaar zijn gaan we nog een broodje eten van de laatste Kaapverdische Escudos, Black Moon en Philos zijn er ook nog en we kletsen nog even over wat ons allemaal te wachten staat. Iedereen vind het spannend, Karlijn krijgt geen hap door haar keel en ik een paar maar dan is het genoeg. We nemen afscheid, Philos en Black Moon gaan we niet meer zien en dat vinden we erg jammer want we hebben het zo leuk gehad. We geven kaartjes en krijgen een fles Grogue Likeur kado, super leuk. Saetta volgt ons naar St Vincent dus die zien we snel weer, hopelijk heel snel!

 

Onderweg heb ik een dagboekje bijgehouden per dag, om een eerlijk verslag te kunnen schrijven: 

 

Om 15:15 gooien we los en de zon breekt door, een moment waar ik zo lang van gedroomd heb maar nu ben ik eigenlijk alleen maar bang en gespannen. We kroelen even en weten het van elkaar.

 

Met natte ogen draai ik de fok eruit en zeilen we de baai uit het Sao Vicente kanaal in. We zien hoge golven met witte koppen, al snel staat er 30 kts wind en stuiven we met 7-8 kts naar het zuidwesten. Surfend van een golf halen we zelfs 11 kts! Als we onder het eiland Santo Antao komen valt de wind wat weg en worden we verwelkomd door mega veel dolfijnen, een kleine soort bottlenose dolphin, ze springen uit het water en even vergeten de spanning van deze lange oversteek. Ze blijven een uur bij ons en we zijn inmiddels in de luwte van Santo Antao. De motor gaat een uurtje aan en we zeilen weer verder naar het westen. 

 

Karlijn neemt de eerste wacht en als ik weer bovenkom heeft ze het zwaar. Onze koers ten opzichte van de golven is wat ongunstiger en de boot maakt af en toe aardige zwiepers. Het broodje eindigt in het gangboord en ze kruipt diep onder de wol. Ik hoor ineens “pats”, een vislucht en ik hoor de vliegende vis voor zijn leven flipperen. Ik help hem en op dat moment maakt de boot een enorme zwieper, de kuip stroomt vol met zeewater maar ik ben net op tijd met mijn kussen weg te halen. We zeilen in de tropen en ik trek mijn volledige zeilpak aan, de rest van de nacht varen we op een halve fok en 25 - 30 kts wind. Af en toe spuit er wat zeewater over, wat alles nat maakt. Ook laat ik de afgelopen tijd in Kaapverdië in mijn gedachten nog eens passeren, een fantastisch land met fijne mensen. Het meerendeel dan toch. Weer een stipje op de landkaart waar we warme herrineringen aan hebben.

 

Karlijn voelt zich tijdens de dag ietsje beter en ik doe een middagdutje in het zeebed. Als ik daarna de couscous op ga warmen wordt het me ook wat teveel en ga snel naar buiten. We eten allebei 3 happen en zeilen de avond in. De nacht is relatief zorgeloos, de wind en golven zijn nog steeds pittig maar de boot lijkt in balans. Mindelo, de stad waar we zoveel lol gehad hebben lijkt zo ver weg. We hebben 136 mijl afgelegd op vrijdag, super! 

 

Zaterdag krijgen we een enorm bak water in de kuip en alles is nat. De spanning van deze oversteek voert bij ons nog de boventoon en vurig hopen we dat de wind en golven een beetje af zullen nemen zoals voorspelt. We hebben contact met andere zeilers, zowel voor ons als achter ons zitten nu bekenden relatief dichtbij (100-200 mijl). Ik lees ‘In Europa’ van Geert Mak, over de geschiedenis van Europa in 20e eeuw. Vergeleken bij de ontberingen die daar in staan voel ik me wel wat beter. De camper komt nog even ter sprake komt en we rusten voornamelijk allebei, indrukken en wennen aan onze nieuwe situatie. Inslingeren. In het water zien we al plukken Saragasso wier, er schijnen velden van vele vierkante mijlen te zijn. Normaal geen probleem voor zeilbootjes hoor, ik ben benieuwd of we dat nog gaan zien. Verder zien we weinig leven, wat vliegende vissen en een verdwaald stormvogeltje. Bijna aandoenlijk, wild flapperend maar 300 mijl van het dichtstbijzijnde land. Het eerste verse fruit is al rot. 

 

Zondag, opa Ad is jarig en Ajax - Feyenoord voor de eerste plek in de Eredivisie. Tijdens de nacht draait de wind en neemt wat af dus we sturen wat noordelijker, een weer dametje Julia aan de wal zei dat we later misschien wat zuidelijk moeten varen om windstilte verderop te voorkomen maar nu hebben we daar lak aan. Geen gezeik ‘s nachts haha. Bij elke vallende ster doe ik een wensje, ze zijn allemaal ongeveer hetzelfde.. In de loop van de ochtend staat er nog maar 15 kts wind en ik twijfel over het grootzeil maar gelukkig pikt het weer wat op en lopen op de fok alleen ook 5,5 kts. Als we het grootzeil erbij zetten gaat de giek klapperen, we moeten de fok uitbomen en we willen zo relaxed mogelijk varen en zeker in het begin. Om 12:00 schrijven we 400 gevaren mijlen af, een vijfde gehad! De hengel gaat over boord maar die zit vaker vast in het wier dan dat het nuttig is. We doen een spelletje “Hints” wat op de bucketlist staat en mijmeren een beetje over de toekomst, de camper komt ook voorbij... Het vrije leven doet ons allebei goed en we hebben het erover hoe we die smaak in ons verdere (normale?) leven kunnen houden. Ohja Feyenoord verliest.. We pakken ze wel in Rotterdam. 

 

S avonds doen we de wachten om en om want Karlijn voelt zich een stuk beter. Karlijn 20:00-24:00, ik tot 04:00, Karlijn tot 08:00 en dan ik weer tot Karlijn uitgerust is. 

 

Maandagnacht is fris en we zitten in de kuip onder het dekentje en tijdens de wacht dutten we af en toe. Alles is stabiel en geen schepen om ons heen. ‘s Ochtends een prachtige zonsopkomst ennn een alarmpje “laag voltage op navigatie-instrumenten”, we zetten de motor aan voor een dik uur en de zon doet de rest. Om 09:00 hebben we 500 mijl afgetikt, de hengel gaat overboord voor poging 2.

 

Deze poging 2 wordt er een om te onthouden, de molen giert en als ik aan sla lijkt er niks aan te zitten maar vlakbij de boot zit er een merlijn achteraan! Zeker 1,5m lang en we zien hem erg goed, gelukkig hebben we het aasje net op tijd aan boord want zo’n prachtige vis willen we niet vangen! Karlijn glimlacht als ik mijn enthousiasme uitschreeuw. We zetten de klok een uur terug volgens de tijdzone en smiddags ratelt de molen weer! Dit keer wel beet en vol enthousiasme gaan we de strijd aan, we zien hem springen: een Mahi mahi! Die kunnen we eten, we maken alles klaar en hij trekt enorm hard maar helaas, na tien minuutjes knapt de lijn..... we balen maar weer een momentje van opwinding gehad! De hele boot en wijzelf zijn zout en ik trakteer mezelf op een snelle douche, warm ook nog want de motor heeft gedraaid, genieten van de kleine dingen. 

 

Maandag op dinsdag nacht is een vervelende, de boot gaat als een bok te keer en de wind verandert continue. Gebroken gaat Karlijn ‘s ochtends slapen en ik schrijf de 06:00 positie op en zie dat we sinds 18:00 71 mijl gedaan hebben, bijna 6 kts dat maakt weer een hoop goed! Als de zon op komt gooi ik de hengel eruit en om 09:00 begint die te ratelen! Karlijn slaapt nog dus ik ga eerst eens kijken of ik hem dichterbij kan krijgen, ik kan verrassend snel bij de boot krijgen en Karlijn is erbij om te helpen. Hij ligt aan dek! Een Mahi Mahi van 85 cm, onze eerste serieuze vis! Een slok alcohol in zijn kieuw en 3 klappen later verdwijnt zijn mooie groen/blauwe kleur. Karlijn geeft me instructies met het boek in de hand en een half uurtje later hebben we mooie fillets in de koelkast liggen. We zijn zeer happy en coole fotos gemaakt met dit moment. Na de actie wordt Karlijn een beetje slapjes en we lezen wat. We eten mahimahi in soja met rijst voor de lunch en spelen een yahtzee. Even na drieën zie ik een schip op ons af komen, Pitufo, ze komen uiteindelijk op minder dan een mijl achterlangs. Even schiet door mijn hoofd dat ze ons komen opzoeken maar ze varen verder. Het lijkt me een Spaans visserschip, 50 meter lang en ze slingeren gigantisch. Wat een bestaan, maanden lang op de oceaan vissen.. Net terwijl ik wil gaan koken beginnen we heel erg te rollen, met kunst en vliegwerk staat de curry met mahi mahi klaar. James lust ook wel een stukje. De afwas is ook een dans maar alles is weer fris.

 

Ook frapant is dat Kaat zich alleen nog maar laat bedienen, elke ochtend zet ik haar een bakje voer en water voor wat ze gelijk op eet gevolgd door een kopje. De dame wil op deze cruise dus alleen maar room service, ik zal een strikje kopen. James, de Loebas, wil vooral veel aandacht. Hij komt lepeltje-lepeltje met je liggen als we in het zeebed kruipen. Zelfs met de poezen komen we dichter bij elkaar, Kaat kwam nooit uit zichzelf naar mij (wel naar Karlijn) maar nu regelmatig en James wil niks liever dan met ons kroelen. 

 

Van dinsdag op woensdag weer een bokkige nacht, we veranderen wachtschema naar 3 uurtjes. Dan is Karlijn haar ochtend slaap om 0500 ipv 0800 en kan ze beter slapen. Als Karlijn de wacht overneemt om 02:00 landt er ineens een vogeltje in de kuip, we schrikken maar heel aandoenlijk. Hij (of zij) fladdert maar half en we laten hem maar even rusten. Om 05:00 zit ie er nog steeds, als het licht wordt pak ik hem op en zet hem achterin de kuip. Beetje wild fladderen en weg is ie, naar het Westen. Hij wijst de weg. Onze kuip ondergekakt achterlatend. Verder is woensdag een lastige dag, Karlijn is niet helemaal fit en ik voel me ook niet lekker. Ben bang dat er iets kapot gaat en dan is het nog zo ver, we zijn enorm overgeleverd aan de elementen en dat houdt me in zijn greep. Bij elke piepje of kraakje maak ik me zorgen. 

 

De nacht van woensdag op donderdag is erg onstuimig met de wind die 30 graden draait en tussen de 18 en 30 ktsvarieert. De boot gaat als een wilde te keer, alles piept en kraakt. Indoezelen tijdens wachtjes zit er niet in en Karlijn krijgt water over zich heen. Ik hoop dat het snel licht wordt... Op de één of andere manier is het dan overzichtelijker en vaak waait het ‘s nachts altijd harder. We zien ‘s nachts ook een lichtje van een zeilboot achter ons, ik zie hem niet op de AIS. Ben benieuwd, zo zien we bijna elke dag toch wel een schip (digitaal of aan horizon).

 

We zijn een week onderweg vandaag. Het is een moeizame nacht met veel windveranderingen richting en snelheid giert heen en weer dus veel bijsturen of gijpen. We gijpen 2 keer en het is beide keren frustrerend, loopt ie weer dan draait de wind weer.... Ondanks dat het log continue 6 - 6.5 kts aan geeft klokken we van 00:00 tot 06:00 maar 26 mijl de goede kant op.... heel frustrerend. Als het ook nog gaat miezeren ‘s ochtends lig ik als een hoopje ellende in de kuip. “Why tell me why”. Karlijn slaapt nog maar ik zet de hengel maar alvast overboord, misschien helpt het... Pats! Twee uur later gaat ie af en hengelen maar! Ik hoor achter me, “kon je weer niet wachten ja?!” Maar ik zie gelukkig een glimlach, “is ie groot?!”. Een mahi mahi van 95 cm! We rollen enorm dus het fileren is een lastig klusje. Deze is stuk groter en met mijn handen trek ik zijn ingewanden eruit, ik moet 2 keer graaien........  Maar we leggen enorme lappen verse vis in de koelkast! Karlijn had ook nog slecht nieuws, zeewater lek bij de motor. Ze had geproefd, ja zeewater! Als ik bijgekomen ben stort ik me hier op, ik denk het lekje verholpen te hebben maar durf niet te vroeg te juichen... Is dit het begin van de ellende? spookt door mijn hoofd... We lunchen verse vis en de dag verloopt relaxed ondanks dat we flink slingeren.

 

Donderdag op vrijdag neemt de wind geleidelijk af en we hebben een rustige nacht en we halen net geen 5 kts gemiddeld over de eerste 6 uur. De nacht is kraakhelder dat wel. Gedurende de ochtend weinig wind en kunnen de fok maar net volhouden. Om 11:30 passeren we het Half Way Point!! We zijn op de top en gaan berg afwaarts! We hebben 1055 mijl gezeild in 7d20u, gemiddeld 5.8 kts! We vieren het ‘s middags met chips en cola. 

 

We vangen een kleine mahi mahi van 50cm en daardoor is onze weddenschap (hoeveel vissen gaan we vangen? Karlijn: 1 en ik: 2. op de valreep staat de teller dus op 3) onbeslist geeindigd, de prijs (Toblerone) delen we. 

 

De wind is zwakjes en we zetten de spi-boom om de fok te stabiliseren, dat is nogal een dans op het voordek met dat ding van 3,5m. Karlijn helpt met de schoten en kijkt geamuseerd naar mijn gestuntel. We bellen ‘s avonds even met thuis, super fijn om ze even te horen zo midden op de oceaan. Techniek staat voor niks. We klokken wel de slechtste dag van de reis: 114 mijl... 

 

Vrijdag op zaterdag trekt ‘s avonds de wind een beetje aan en blijft gedurende de nacht genoeg wind staan, 5 kts gemiddeld over de eerste 6 uur. We hebben weer een kraakheldere nacht maar worden toch wel weer aardig heen en weer gegooid. Zodra de zon op komt laat de wind het afweten. Zaterdag glijdt voorbij zonder noemenswaardigheden, ja ik heb twee keer beet meer ze springen er allebei af! We hebben nog Bretonse koekjes gegeten die we in Boulogne sur Mer van Marjolijn en Powel van Gwelan hebben gekregen. We mochten ze pas op de oceaan opeten, bij deze! Heerlijke koekjes! Vandaag onze slechtste dag tot nu toe: 112 mijl. 

 

Zaterdag op zondag, als ik de wacht overneem van Karlijn om 2300 is het net gaan waaien. Karlijn heeft erg geworsteld met weinig wind de avond, nu loopt de boot weer een beetje. We klokken 5 kts gemiddeld om 06:00. Mooie zonsopkomst en we gaan weer een hete dag tegemoed! Als ik ga vissen hebben we al binnen een uur prijs! Een mahi mahi van 75cm! Terwijl ik sta te fileren horen we een heel zacht fluitje, komt van het motorpaneel...... (de motor draait voor stroom) Het zal toch niet weer, het is te zacht voor een alarm en ik maak het luidsprekertje schoon wat lijkt te helpen maar ik hou me klaar voor de eerste serieuze problemen. Het zal later blijken.... Ook het log (de snelheidsmeter) is er ineens mee gestopt, dat is een wieltje onder de boot, waarschijnlijk vast. Niet zo erg dus we wachten dat even af. We lunchen mahi mahi in soja gebakken en ik ga regelmatig onder een emmer zeewater. Rond 1500 valt de wind meer weg, 10 kts en met een slakkengangetje sukkelen we verder. Karlijn wint 2 potjes Yahtzee en we eten pasta met vis. S avonds staat de bijna volle maan al snel boven ons om ons te begeleiden. 

 

Middernacht schrijf ik 123 mijl op, een meevaller! 5.1 gemiddeld, nouja beetje vals gespeeld door de klok te verzetten. Het verdere verloop van de nacht is het bekende verhaal van eerdere dagen. Als we stroom draaien met de motor zie ik dat die niks laadt, shit!! Motor uit en na even zoeken vinden we een doorgebrande verbinding, die vernieuwt ennn gelukkig werkt het weer! De rest van de dag verloopt gezapig en we vangen niks! Maandag 126 mijl gevaren. 

 

De avond en nacht weer veel wisselende wind, om 0300 krijgen we een bak water in de kuip.... Karlijn was op wacht en ze is nat, we wisselen zodat ze even op kan drogen. De wind trekt ondertussen aan tot een stabiele windkracht 5. Gedurende de ochtend is de wind weer gaan twijfelen en ‘s middags zet hij weer echt door. We komen de dag lezend en puzzelend door, 1 keer beet maar net te laat! Koken is een enorme uitdaging want de boot is weer een ouderwets hobbelpaard, je hebt eigenlijk al 2 handen nodig om je vast te houden laat staan groente snijden of de pan op het vuur zetten. Een redelijk goede dag met 126 mijl.

 

Woensdag nacht is stevig, wind 24 kts met vlagen 30 en we worden behoorlijk door elkaar geschud. Desalniettemin slapen we allebei goed en tijdens de wachtjes moeten we actiever zeilen dan voorheen. Het is volle maan en prachtig helder. De tijd vliegt voorbij en in de eerste 6 uur zetten we 35 mijl neer. We hebben ook al een week geen ander schip meer gezien, met zijn tweetjes in een oneindig blauw. Ik verveel me voor het eerst echt, behoorlijk irritant. En het vissen lukt niet meer dat irriteert me ook haha. De dag afstand is wel OK, 124 mijl maar we hadden op iets in de 130 gehoopt haha. 

 

Donderdag, 14e dag alweer! De wind en golven zijn stabiel, al valt de wind af en toe 10 minuutjes weg en dan verandert de boot direct in een losgelaten stier. Dat is gelukkig maar kort en dan volgt ze weer gewoon de wind en golven. Mooie zonsopkomst met typische passaat bewolking (lucht gevuld met watjes lijkt wel). Als ik de hengel eruit gooi heb ik binnen een minuut een kleine vis gevangen! Een soort zeebaarsje gok ik, als Karlijn wakker is ligt ie al gefileerd in de koelkast. Daarna hebben we nog een grote mahi mahi aan de lijn maar de lijn breekt!! S Middags neemt de wind af en de frustratie toe, we schieten niet echt op en morgen ook weinig wind voorspelt.. We worstelen avond in en als ik net een uurtje slaap maakt Karlijn me wakker, iets geks met de windmeter en we hebben te weinig stroom.... Samen proberen we wat dingen, meten hier en daar wat door maar we lossen het alleen maar op door de windmeter af te koppelen. Dat is enorm irritant want zeker met weinig wind is dat een fijn hulpmiddel. Bovendien is al dat spul nieuw gekocht voor vertrek.... donderdag schrijven we 114 mijl af. 

 

We varen verder en de nacht is wederom worsteling met weinig wind. Om 05:00 is het echt klaarstarten we de motor. Bij zonsopkomst worden we verwelkomd door een groepje dolfijnen, altijd goed voor je gevoel! Rond 08:00 voel ik wat wind en de fok pakt wind, we gaan iets sneller dus ik maak ook het grootzeil klaar en hijs deze. Het kan net en de motor kan uit, voor mij altijd een geluksmoment. Als Karlijn wakker is zetten we de boom bij de fok en “vlinderen” richting Barbados, langzaam maar zeker.. we lopen 4 kts.. We hebben ook een mailtje terug uit Nederland over de windmeter, die is kapot maar ook goed nieuws; valt onder de garantie. 

 

Rtttttttttt, jawel! Fish on! We hengelen rond lunchtijd weer een mahi mahi binnen. 80 cm dit keer een een knokker, Bassie wint en hij eindigt in de koelkast. Nummer 6 deze reis. De wind zakt volledig weg en alle zeilen klapperen, we halen alles weg en motoren de avond in. We eten een pokebowl van de verse vis en na het eten rollen we de fok weer uit, de wind zou komen en de motor gaat uit. We sukkelen de nacht in, de schade: 95 mijl. Een diepte record haha, nog nooit hebben we zo langzaam gevaren. Een overwinning voor ons geduld, en dan voornamelijk het mijne.. Voor de middernacht positie pak ik de volgende zeekaart: “4044: The West Indies”, heerlijk gevoel maar het is nog even doorbijten. 

 

De wind wil maar niet echt doorzetten en de volgende ochtend hebben we maar 4 kts gemiddeld gelopen. Als we zo doorgaan halen we zondag aankomen niet.. we zetten het grootzeil erbij. Dat betaalt zich uit en als het harder gaat waaien lopen we als een trein. 

 

We zien sinds gisteren ook weer andere vogels, “in de buurt” van land dus! Ze scheren vlak over de boot en je kan ze ruiken, niet echt lekker fris haha maar wij ruiken voor hem net zo slecht gok ik. 

 

Om 1200 goed nieuws, van 0600-1200 hebben we 35 mijl gevaren! Gaat de goede kant op, net na de lunch zakt de wind een beetje weg en om 1345 zien we land!! We zitten 20 mijl Oost van Barbados, even later ratelt de hengel! We vangen een Wahoo, gaaf beest met grote tanden! Het is maar een kleintje van 60 cm dus we zetten hem terug zodat hij kan groeien.

 

Om 1730 passeren we de noord punt van Barbados, we gijpen (zeil aan andere kant) en varen de luwte van het eiland in naar het zuidwesten. We kunnen dan later in één koers naar St Vincent. Twee grote cruiseschepen liggen te wachten achter het eiland en we passeren ze op een paar mijl. 

 

We duiken de laatste nacht in met dik 6 kts, als ik om 11:00 op wacht kom zit Karlijn me lachend aan te kijken “we gaan te snel!! We komen nu in het donker aan!”. We halen de fokkeboom weg en gijpen, precies de goede koers! We zetten een rif in het grootzeil, nog steeds 6 kts dus we laten de fok opgerold. Ik moet nog even uitwijken voor twee grote tankers en koers recht op St Vincent af. 0630 land in zicht!! Ik kan de vuurtorens zien. En een uur later zien we land terwijl we er met 7 kts op af razen, er staat wat stroom en we gaan als een raket. We zitten samen te kijken en langzaam komt het besef dat we het gewoon gedaan hebben! 

 

Als we de Young Island Cut indraaien komt er een boatboy om ons aan een mooring te knopen (een boei). We moeten verplicht aan de boei liggen zolang we in quarantaine zijn, verdien modelletje van $20,- per dag. Het maakt ons geen bal uit, we zijn er! Het is nog te vroeg voor een borrel dus schieten in actie met schoonmaken en opruimen, andere Nederlanders die we nog kenden komen gedag zeggen en het eerste biertje pakken we om 11:00 ! 

 

Maandag zijn we getest en moeten nog wachten op resultaat voordat we aan wal mogen, kan 7(!) dagen duren... Geduld dus.. We kunnen hier gelukkig mooi snorkelen en hebben een enorme kluslijst na de oversteek dus we vermaken ons wel. 

 

Geluk en verdriet liggen dicht bij elkaar, op dinsdag krijgen we te horen dat het niet goed gaat met oma’tje. De familie neemt afscheid en wij kunnen er niet bij zijn, ik denk er aan en gelukkig hebben we nog mooie foto’s en de herinneringen stromen binnen.  

 

Reactie schrijven

Commentaren: 49
  • #1

    Dees (woensdag, 03 februari 2021 14:28)

    Met brok in de keel gelezen. Stil van. Tju jongens trots op jullie. Xxx

  • #2

    Jaap (woensdag, 03 februari 2021 14:41)

    Top om te lezen. St Vincent zijn we ook geweest maar niet met eigen boot. Daar gehuurd. Respect zoals jullie doorzetten en inspirerend om te lezen.
    Geniet van St Vincent en de grenadines. Lekker genieten daar

  • #3

    Tiny (woensdag, 03 februari 2021 14:53)

    Prachtig, wat een prestatie. Een onvergetelijk avontuur.
    Proficiat!

  • #4

    Sandra (woensdag, 03 februari 2021 15:15)

    Jullie grote avontuur....voor mij zo moeilijk te begrijpen...maar wat maken jullie veel mee! Als jullie ergens voor gaan, hebben jullie kans om te verliezen maar als jullie nergens voor zouden gaan, hebben jullie al verloren! Maar jullie gaan winnen en maken vele mooie herinneringen. Herinneringen voor het leven! Zoals al zo vaak gezegd..jing en jang en samen een gouden team�.Diep respect voor jullie doorzettingsvermogen en trots op jullie, dat spreekt voor zich❤. En Ol, jouw opa en oma zouden zeker trots op je zijn want van hen heb je de liefde voor het water mee gekregen. Verdrietig dat je nu op afstand afscheid van je oma zult moeten nemen maar zij zou het zeker begrijpen. Veel liefs van mam���.

  • #5

    Janny (woensdag, 03 februari 2021 15:21)

    Super trots op jullie
    Toch maar geflikt�

  • #6

    Thea v H (woensdag, 03 februari 2021 15:33)

    Zat erop te wachten.
    Wat ontzettend leuk om te lezen hoe jullie dit hebben beleeft en hebben gedaan,echt WOUW.
    Wat zullen jullie trots zijn en terrecht hoor!
    Geniet maar lekker na van jullie overwinning en natuurlijk verder nog een goeie reis.

  • #7

    Evening Tide, (woensdag, 03 februari 2021 15:45)

    Mooi verslag, mooi beschreven. Zo goed mee te beleven wat jullie onderweg hebben gevoeld. Niet alles is top , goed en vrolijk, maar wel eerlijk , met Ups en downs...elk piepje en druppel zout...
    Fijn hoor dat jullie dit allemaal gedaan hebben en wij hopen dat jullie snel (na de uitslag)verder op avontuur kunnen...amuseer jullie!

  • #8

    Job (woensdag, 03 februari 2021 15:51)

    Jeetje wat een verhaal, wat een foto's en ik kan alleen maar trots zijn. Echt prachtig!!

  • #9

    Jacob (woensdag, 03 februari 2021 16:00)

    Wat een mooie reis. Zo te lezen houden jullie je zelf aardig bezig. Olivier, het is NOOIT te vroeg voor bier!
    Ook weer mooi geschreven. Leest als een fijn boek. Zou er maar een verdien model van maken. Beetje zeilen, artikelen en boeken schrijven en de wereld zien... kijken of de BBC en National Geographic interesse hebben en misschien het maandblad zeilen wel....
    Hele fijne reis gewenst en ik hoop dat die windmeter snel weer werkt voor grratttizzzzz natuurlijk �

  • #10

    Ad van den Aker (woensdag, 03 februari 2021 16:01)

    Wat een ontlading moet het geweest zijn om weer land in zicht te krijgen en wat zullen jullie weer genoten hebben van dat eerste biertje aan land.
    Een geweldige prestatie a. om het aan te gaan en b. om het vervolgens te
    volbrengen , Ik had er best bij willen zijn op de eind streep, een gelukzalig gevoel lijkt mij. Voor ons intussen weer alle reden om trots te zijn op jullie.
    Al het negatieve van de afgelopen weken nu maar vergeten en alleen maar denken aan dat visje gebakken in echte roomboter. Jammer
    ook dat jullie nu niet even kunt bellen met je Oma. Wens jullie veel sterkte met het naderende einde van jullie Oma
    Karlijn en Ol veel plezier . Jullie zitten nu op de top van de reis en gaan daarna weer bergafwaarts richting Europa . Wij verheugen ons al op het weerzien XXX Opa Ad

  • #11

    Ruud Van der Zee (woensdag, 03 februari 2021 16:04)

    Mooi gedaan, goed verhaal.

    Kom je bij Cumberland bay, meldt je bij Cas Williams. Hij zorgt goed voor je, mooie dagen daar dan.
    Ga je naar de Pietons vraag naar Kendall Joseph ook dan heb je het goed, doe de groeten van mij, ik zie ze volgend jaarverslag.

    En nu genieten van de Carieb en even niet verder denken.

  • #12

    Kitty van Ommen (woensdag, 03 februari 2021 16:46)

    Weer een prachtig eerlijk verhaal!
    Super dat jullie zonder kleerscheuren “de overkant” bereikt hebben. Nu dan maar eens een paar weken lekker genieten, het is jullie gegund! We willen natuurlijk wel op de hoogte blijven en veel mooie foto’s zien. Denk nog maar niet aan de thuiswedstrijd, die is er sneller dan je denkt.

  • #13

    Annelies (woensdag, 03 februari 2021 16:47)

    Wat een spannend en meeslepend verhaal.
    Ik ben erg onder de indruk van hoe jullie als team deze enorme klus hebben geklaard
    Wat een bijzondere herinneringen sparen jullie zeg en wat is het bijzonder om dit samen te doen
    Ik wacht met spanning op jullie volgend verhaal , erg bijzonder om te lezen,
    Geniet ❤️❤️

  • #14

    Thea de Bont. (woensdag, 03 februari 2021 18:11)

    Mijn sterrenbeeld is waterman maar ik besef nu dat ik 100% landrot ben.
    Met groeiende bewondering
    heb ik je verslag gelezen,
    CHAPEAU !!! en mooie tijd op de Cariben en succes met de terugvaart. �����

  • #15

    Ingrid (woensdag, 03 februari 2021)

    Diep respect, vol verbazing gelezen...dat jullie dit gedurfd en geflikt hebben ONGELOOFLIJK ga door met genieten xxx

  • #16

    Ben de Bont (woensdag, 03 februari 2021 18:40)

    Heerlijk om als nog jullie reis mee te maken via deze blog. Geweldig Karlijn en Ol om zo'n avontuur te volbrengen met alle mogelijk- en onmogelijkheden die ook op jullie pad kwamen.
    Dit is en is nog steeds, 'n groot avontuur.
    Chapeau!

  • #17

    Jan van Kerckhoven (woensdag, 03 februari 2021 19:03)

    knap gedaan , met veel spanning jullie verhaal gelezen, nog een goede reis gewenst en tot het volgende verslag , kan jullie nu van af 31 jan weer volgen op Marine treffic
    groetjes .

  • #18

    Jef en Door de Weijer (woensdag, 03 februari 2021 19:36)

    Wíj hebben met bewondering het verslag en de foto's bekeken. Wat hebben jullie veel meegemaakt. Maar jullie doorzettingsvermogen is bewonderingswaardig. Nu kun je even rust nemen en genieten van de omgeving. Karlijn en Oliver tot het volgende bericht. Veel liefs
    Van oma en opa. XXX

  • #19

    Marianne de Nijs (woensdag, 03 februari 2021 19:50)

    Geweldig, jullie hebben het toch maar geflikt samen. Nu maar lekker genieten!

  • #20

    Anita (woensdag, 03 februari 2021 19:58)

    Even voel ik de grond onder me bewegen als ik het verhaal lees. Wat een prestatie en zeker voor Karlijn die toch echt van de akkers komt! Top

  • #21

    Caroline Van Cranenburgh (woensdag, 03 februari 2021 19:59)

    Olli en Karlijn wat een bikkels zijn jullie. Heerlijk om jullie avonturen te lezen. En nu heerlijk genieten van de Carieb.

  • #22

    Freek (woensdag, 03 februari 2021 20:25)

    Mooi geschreven en erg leuke foto's, nu gaan genieten van de rust!

  • #23

    Daniël (woensdag, 03 februari 2021 20:34)

    Mega vet om jullie avonturen te lezen. Mooi dat je een dagboekje bijhoudt om zo veel mogelijk details te kunnen vertellen. Camper kan altijd later nog.. Goede reis nog!

  • #24

    Herman van Buren (woensdag, 03 februari 2021 20:35)

    Leuk om te lezen. Goed geschreven. Stiekem jaloers op jullie.

  • #25

    Rob (woensdag, 03 februari 2021 20:57)

    Wat een verhaal en avontuur, geweldig en spannend. Chapeau Karlijn en Ol.

  • #26

    John Rodenburg (woensdag, 03 februari 2021 21:00)

    Jullie hebben je geweldig geweerd. Met groot succes. Proficiat met jullie overtocht.
    Geniet er nu maar even van.

  • #27

    Fleur en Ronald (woensdag, 03 februari 2021 21:06)

    Wooohooo well done, zo gaaf! Heel tof om het vanuit Spanje te kunnen volgen! Enjoy de overkant en groeten aan Miquel en Saskia van ons! �

  • #28

    Dorus (woensdag, 03 februari 2021 21:38)

    Vol bewondering jullie verhaal gelezen. Prachtig!! Machtige prestatie, genoeg van jullie tijd daar.

  • #29

    Henri (woensdag, 03 februari 2021 21:47)

    Wat een prachtig verhaal van deze bijzondere overtocht. Ol wat moet jij je geduld en het positief denken trainen zeg. Grote bewondering hoe je dat doet. Ik denk dat je nooit meer ongeduldig in de winkelrij hoeft te staan. Want dat is peanuts na deze ervaringen. Ik ben zo blij voor jullie en trots op jullie. Lekker genieten van al het moois daar. Hou van jullie.

  • #30

    Pierre Merens (woensdag, 03 februari 2021 23:19)

    Hoedje af, voor jullie beiden ! Respect!

  • #31

    Carry van Rijswijk (donderdag, 04 februari 2021 00:05)

    Respect voor jullie!!
    Wat een topteam op een topreis! En nu heerlijk genieten.

  • #32

    Marion Wagener (donderdag, 04 februari 2021 01:17)

    Wat een avontuur, met ingehouden adem gelezen! Respect! Geniet ervan samen.

  • #33

    Jeannette (donderdag, 04 februari 2021 08:09)

    Wauw wat een supermooi maar spannend verhaal! Supertrots op jullie!!nu lekker genieten.

  • #34

    Lieve (donderdag, 04 februari 2021 08:19)

    Wat een prachtige trip en verhaal.
    Bewondering voor jullie!
    Nu genieten van het vervolg.

  • #35

    Ria Straver (donderdag, 04 februari 2021 11:28)

    Wat n spannend verhaal!
    Kanjers zijn jullie!���

  • #36

    Ine (donderdag, 04 februari 2021 14:40)

    GE-WEL-DIG!!! Deze reis wordt zeer waarschijnlijk HET verhaal in jullie leven!
    Waarbij doorzettingsvermogen wel heel erg aangesproken wordt he! Maar dat zit bij jullie wel goed; er tot het eind helemaal voor gaan !
    En dan al jullie prachtige verhalen bundelen en uitgeven!!!!!

  • #37

    Carla (donderdag, 04 februari 2021 15:09)

    Wow jullie hebben het gepresteerd. Wat een ervaringen weer onderweg, zelf je eten vangen en vooral ook klaarmaken. Respect hoor. Zeker ook voor Karlijn, als je niet echt zeebenen hebt hè.
    Nu lekker een poosje genieten daar op St Vincent en omgeving.
    Foto's ook weer prachtig en hopen gauw weer een nieuw verhaal te lezen.

    Groetjes

  • #38

    Mutti (donderdag, 04 februari 2021 15:43)

    Jongens toch , wat een verhaal. Ik had er al wat van meegekregen maar als je dan dit verslag leest ………..Kippenvel. Ook wij waren euforisch toen jullie melden dat jullie aangekomen waren. Al was het eerste telefoon gesprek met horten en stoten vanwege slecht internet we waren zo blij om jullie terug aan de lijn te hebben. Toen na 1 dag de "vlogjes van de dag " binnen rolden steeg onze waardering voor jullie nog meer. Vooral de eerste paar dagen met stevige wind...………….brrr zo blij dat ik thuis op de bank zit. Maar jullie hebben de prestatie geleverd. Oliver zijn grote droom is uitgekomen en Karlijn krijgt van mij een standbeeld voor moed en durf. Nou lekker genieten van al het moois wat de Caribean jullie te bieden heeft. Geniete ervan. Dikke kus ook van Oma

  • #39

    Jaap Eenkhoorn, E'oord (donderdag, 04 februari 2021 17:12)

    Hallo lui, wat Spannend en Eng, en Prachtig en wat mooi en dan die Prachtige vissen wat een belevenis !! Soms vond ik het eng en dacht tot het eind hoe gaat dit aflopen?
    Maar gelukkig werd het weer een Happy End!!
    Super lui en tot de volgende Blog.
    Groetjes Jaap
    Blog

  • #40

    Anne-Marie (donderdag, 04 februari 2021 17:13)

    Met buikpijn gelezen zeg. Wat knap van jullie.
    Gefeliciteerd met deze prestatie!!!!

  • #41

    erik (donderdag, 04 februari 2021 18:35)

    klasse!

  • #42

    Bram Nieuwland (donderdag, 04 februari 2021 20:01)

    Toch maar geflikt hebben jullie goed gedaan gefeliciteerd. Mooi verslag lees niets over windvaan heeft deze goed gewerkt.
    Groetjes,
    Bram van de Journey

  • #43

    Caroline (vrijdag, 05 februari 2021 09:49)

    Wat een spannende overtocht. En dan de beelden erbij... Indrukwekkend allemaal. Geniet van jullie tijd op St Vincent!! Groetjes.

  • #44

    Joke Brekelmans (vrijdag, 05 februari 2021 18:31)

    Prachtig verhaal van krachtige mensen, het was zo spannend dat ik soms het gevoel had dat ik op de boot zat , moest vooral aan jou denken Karlijn, ik was vaak best bang als het hard waaide, de boot op een oor en wat moet ik doen als Frits overboord gaat, motor aan en zeilen naar beneden !!!!
    Heel veel liefs, Toppers

  • #45

    Alex (zaterdag, 06 februari 2021 04:22)

    Mooi verslag. Super leuk om te lezen. Gefeliciteerd met de succesvolle oversteek salty dogs :) geniet er van. Groeten!

  • #46

    Tieleke (zaterdag, 06 februari 2021 10:52)

    Wat geweldig! Super dat alles goed is gegaan! Heb er de afgelopen dagen wel een paar keer aan gedacht, hoe zou het met ze zijn? Nu weer even genieten van het vaste land!

  • #47

    Rene (zaterdag, 06 februari 2021 18:37)

    Goed gedaan! Ervaring voor het leven. Geniet ervan�

  • #48

    Harry Broere (woensdag, 10 februari 2021 12:15)

    Hi Olly en Karlijn ,

    de spanning is af-en-toe te snijden ; dat lees ik af uit het verslag .
    Hart in de keel en jezelf tot rust manen ; stay COOL !

    Ik ken dit gevoel uit de jaren dat ik aan kartracing en autosport deed , vooral vlak voor de start van een race ...... zo leer je jezelf onder controle te houden en te doen wat je moet doen .

    Geniet ervan ! Hier koud en alles dicht door dat ellendige virus .
    Maar huilen in een hoekje werkt nooit , dus aanpakken en positief blijven .

    Hou die borrel er maar in hoor !
    Groeten uit Breda
    Harry

  • #49

    Terry (maandag, 15 februari 2021 21:28)

    Wat een ongelooflijk verhaal. Wij kunnen het ons niet voorstellen hoe jullie dit ervaren, maar ik moet wel lachen om de boot die als een losgelaten stier tekeer gaat. Barre omstandigheden dus!!! Maar wat geweldig dat jullie droom is uitgekomen. Genieten jullie nu maar van de Caribean, het is jullie van harte gegund.
    Groetjes vanuit Ulst,
    Terry