· 

Franse slag

Door: Oliver

 

We maken de boot klaar voor een ruig tochtje van Rodney Bay naar St Anne op Martinique, met een windvoorspelling windkracht 6-7 aan de wind hebben we de kleine fok erop gezet en een rif in het grootzeil gezet. Een tochtje van 23 mijl en we willen niet langer wachten dus we vertrekken maar gewoon. 

 

Als we de baai uitvaren en vrij zijn van de kust waait het inderdaad stevig met nu en dan een flinke windvlaag. We zijn blij dat we weinig zeil op hebben en stuiven met dik 6 knopen richting Frankrijk want dat is wat Martinique officieel is. Op 5 mijl van Martinique vangen we nog een mahi-mahi, dat was lang geleden! Tussen de vele visnetten door varen we de gigantische ankerplaats van St Anne op. Dit zijn we niet gewend, er liggen gigantisch veel boten! Later horen we dat er meer dan 100 boten voor anker liggen, moet je nagaan hoe het hier in een normaal jaar is... 

 

Als we voor anker liggen varen we naar de wal om in te klaren, zelf invullen op de computer en we zijn vrij om te gaan waar we willen. Officieel horen we later dat Martinique in lock-down gegaan is op deze dag. We komen goed weg dat we er zonder al teveel rompslomp ingeklaard zijn, met de Franse slag zijn we dus gelijk ingeburgerd. Na het inklaren ben ik gelijk langs de supermarkt gelopen; Franse kaas, droge worst en een stokbrood! Het voelt alsof we weer in de bewoonde wereld terecht gekomen zijn zoals we die kennen uit Europa. 

 

Zaterdag gaan we boodschappen doen want dat is waar we al sinds aankomst in de Caribbean over horen, the place to be! We varen 40 minuten met BB, tegen de wind en golven in. Enigszins vochtig komen we aan bij het steigertje van de supermarkt. Civilisatie in de vorm van de grote gele bogen schreeuwt ons toe, we gaan maar een hamburgertje halen om het te vieren en op te drogen. Vervolgens lopen we door de Leaderprice supermarkt, een soort Aldi, en gaan bij de Carrefour de wat duurdere boodschappen halen om vervolgens los te gaan bij de Leaderprice! Een genot om weer in een winkel te zijn waar we dingen kunnen krijgen waar we aan gewend zijn, we melden ons bij de kassa met een volle kar. Drie treetjes bier, je ziet de kassamevrouw denken en rekenen ze komt tot de conclusie dat het 38 blikjes zijn.. Happy days! We rijden met de kar naar de steiger en als alles in BB ligt kunnen we er nog maar net bij, we liggen diep in het water en varen terug naar de boot. In de baai zien we nog een Nederlandse boot liggen waar we nog even een praatje maken en daarna stouwen de boot vol met verse boodschappen. 

 

Zondag, Eerste Paasdag komt Neptune paaseieren brengen, super lief! We spreken met andere NLers af om een broodje te eten en borrel te drinken op het dorpsplein, daar ontmoeten we een groep andere zeilers die al lang in Martinique liggen. We krijgen wat goede tips maar voelen ook dat wij een totaal andere benadering hebben, het lijkt alsof het merendeel zich focust op de restricties terwijl wij zoveel mogelijkheden zien en tot nu toe zo enorm genoten hebben zonder veel restricties. Een man zei me, "it's a shame you are sailing this year, you can't visit the Grenadines". Hij was verbouwereerd toen ik zei dat we daar 7 weken rondgezeild hebben.. 

 

Maandag wilden we eigenlijk verder maar onze maatjes van Black Moon zijn onderweg van Suriname naar Martinique, dus we besluiten nog even te wachten. We gaan samen met Neptune wandelen naar 'het mooiste strand van Martinique'; Saline Beach. Inderdaad super mooi! Dinsdagochtend hebben we een berichtje van Black Moon, ze komen in de loop van ochtend aan in St Anne. Super leuk om ze weer te zien, we hadden afscheid genomen op de Kaapverden en niet verwacht elkaar nog te zien! De borrel duurt tot 's avonds laat en de mooie verhalen vliegen over tafel. 

 

Woensdag is het wel zover, we vertrekken naar de volgende baai op 15 mijl. Een zondagstochtje verwachten we, voor de wind en rustige zee. Er is wat weinig wind en we proberen het met spinaker, dat gaat niet helemaal lekker en we halen hem na een half uurtje weer weg omdat we meer wind zien komen. Een paar brandplekken in mijn handen en wat woordenwisselingen verder ligt de spinaker weer binnen in de boot. Als we bij de rots genaamd 'Le Diamant' komen staat er meer wind en gijpen we naar de west kant van het eiland en met een mooie vaart zeilen we naar Anse d'Arlet. Met wat moeite ankeren we na twee keer proberen, precies op het randje van het niet-anker gebied. Op zijn Frans. 

 

Een lief dorpje in de heuvels met een mooi kerkje, er is een mooie wandelroute aangegeven maar ik had hem licht onderschat op mijn slippers. Ergens in het bos kom ik een heel apart huisje tegen, een boom lijkt eroverheen gegroeid. De wandelroute komt langs de volgende baai, Grande Anse, die er super mooi uitziet en via de weg loop ik weer terug. Over een paar dagen zijn we 10 jaar samen maar het goede restaurant doet niet aan take-away, hij zegt: “Only shitty restaurants do take-away!”. Dat is duidelijk, we moeten iets anders verzinnen. 

 

S middags gaan we samen de wal op maar in Arlet vinden we niks, we nemen de bus naar het dorpje L’Ane waar een Carrefour zit. Wonderwel komt de bus na 10 minuutjes, ik wil betalen maar dat mag niet. Als we er zijn wil ik nog eens betalen maar de chauffeur wuift ons weg en een fijne dag! Bij de Carrefour verzamelen we hapjes en drankjes voor ons jubileum avondje. Bepakt en bezakt gaan we op de bus wachten, volgens de dienstregeling een half uurtje. Uiteindelijk komt de bus na anderhalf uur, is het systeem met mini busjes op de Engelse eilanden zo gek nog niet! 

 

10 jaar samen, wie had dat gedacht in Januari 2011 toen we op de piste stonden in ‘La Jou du Loup’. Grappig dat we nu weer in Frankrijk zijn, het tropische “outre-mer” dan wel. We hebben samen veel meegemaakt en deze reis zullen we ons hele leven koesteren. De champagne gaat in de koelkast en we gaan snorkelen, de onderwater wereld is geweldig in deze baai! S Avonds vieren we de liefde met hapjes en bubbels, op naar nog heel veel jaren vol avontuur. Samen kunnen we alles aan. 

 

Zondag worden we wakker als Roel op de romp klopt, het anker krabt en we liggen heel dicht bij de buurman. Snel de motor starten en anker op, onze eerst keer dat we van het anker geslagen zijn. De rest van de dag zijn we weer onder water. Maandag gaan we met de harpoen het water in, de koraalduivels zijn een uitheemse soort en vreten het hele rif kaal dus we doen onze taak en schieten er een paar af. De stekels zijn giftig dus moeten we goed mee oppassen! Aan boord knippen we de stekels af en het fileren valt een beetje tegen. Er blijft weinig over haha! 

 

Maandagavond liggen we wederom heel dicht op de buurman, weer een krabbend anker! We gaan naar een boei en knopen vast, de volgende ochtend worden we gebroken wakker en ik ben er klaar mee. Om 07:00 vaar ik naar de bakker en  om 08:00 gooi ik los, we varen naar Anse Noir, een mijl of 4 verderop. We varen een fantastisch baaitje in, de grote stad Fort de France op de achtergrond, het enige wat wij horen zijn fluitende vogeltjes. 

 

We duiken het water in en op een paar meter van de boot zit een grote schildpad in het zeegras, ja het is echt een paradijsje. Black Moon had net zo’n slechte nacht als wij en varen ook de baai al in. We snorkelen langs prachtige rotswanden, wandelen naar het dorpje Dufour en op de terugweg vinden we een schommel boven het water. We moeten snel terug komen met de sup om te springen! Neptune complementeert het gezelschap ‘s middags. 

 

De volgende dag is het weer tijd om de harpoen uit het vet te halen, de koelkast is leeg dus we moeten het diner zelf maar opvissen. De eerste koraalduivel zit recht voor ons als we onder duiken. Niels en Greetje komen ook en Karlijn ziet kreeften die Niels al snel spiest, daarna schieten we nog wat koraalduivels en ons zeebanket is compleet. Alles in de oven en we eten vorstelijk, iedereen is erg voldaan omdat we zo onafhankelijk kunnen zijn. Roel komt nog een borrel halen en om 01:30 gaan we te kooi. Avondklok; “je ne comprends pas”.

 

De zon doet zijn best de afgelopen dagen, de accu’s zijn snel vol maar ik heb een licht zonnesteekje opgedaan denk ik. Voel me erg slapjes, even rustig aan maar. Volgende dag weer fit, we zijn naar een rotswand gegaan om vanaf te springen! Erg cool, daarna hebben we gesnorkeld de rotsspleet in. Toen we nog langs de kust snorkelden zagen we een hele grote schildpad die een vis aan het eten was. Toen we erheen gingen kwam er een tweede misschien nog wel grotere vlakbij Karlijn voorbij! 

 

‘s Avonds horen we het nieuws dat we vanaf zaterdag binnen 10km van de boot moeten blijven, een corona maatregel omdat de gevallen maar op blijven lopen. We balen want we willen naar de vulkaan Mont Pelée, vanaf de ankerplek St Pierre is het 9.8km.... We hopen dat het nog lukt, daarna willen we wel weg uit Martinique want de corona en de maatregelen zijn we snel beu. Op St Maarten hebben we meer vrijheid, het maakt ook de weg vrij om Saba nog even te bezoeken. 

 

Inmiddels is het half April, vanaf hier gaan we naar St Maarten (en Saba?) voor bezoek van mijn ouders en de boot voorbereiden op de laatste 4000 mijl van onze reis, via de Azoren en Engeland naar huis. 

 

We hebben er veel over gepraat en we hebben besloten dat Karlijn vaak genoeg de grens verlegd heeft, elke meerdaagse oversteek was voor haar een enorme uitdaging. Een powervrouw die niet snel terug deinst en de grens op zoekt en eroverheen stapt. Ontzettend trots op haar maar de zeeziekte is genoeg geweest. Met nog meer dan 30 zeedagen in 2 maanden tijd is de balans ver te zoeken. 

 

We hebben mijn nichtje Léona gevraagd, binnen 10 minuten hadden we een antwoord: “Ja ik kan!”. Léona en ik zullen de boot terug varen en Karlijn (en poezen) vliegt samen met mijn ouders mee terug naar Nederland op 17 Mei. Het is moeilijk maar dit is de juiste beslissing. 

 

Karlijn verdient een standbeeld voor haar moed en vertrouwen (in mij). Ongelooflijk trots op haar, vrouw van mijn dromen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

      

Reactie schrijven

Commentaren: 24
  • #1

    Job (zaterdag, 17 april 2021 20:05)

    En ik met jou Ol !!!! Prachtig verhaal en mooie foto’s weer!!!

    Gr Job

  • #2

    Carla (zaterdag, 17 april 2021 20:23)

    Wat een leuk verslag weer. De onderwater foto's zijn ook super, die schildpadden, zo dichtbij. Het eten voor die dag zag er ook wel top uit. Alhoewel ik bij sommige exemplaren even zou moeten googlen hoe ze klaar gemaakt moeten worden.
    Gelukkig heb je tegenwoordig geen filmrolletjes meer nodig, hahahaha.
    Het einde van jullie fantastische reis komt dichterbij, maar eerst ook nog even gezellig met pa en ma genieten daar.
    Wordt vast wel weer vervolgd.....groetjes

  • #3

    Alex (zaterdag, 17 april 2021 20:46)

    Hoe gaaf man. Wat een avontuur. Respect. Lekker bezig.

  • #4

    Ad van den Aker (zaterdag, 17 april 2021 20:57)

    Ik vind jullie beide echte toppers , voor jullie alle twee een moeilijk beslissing
    geweest om gescheide de terugtocht aan te gaan, maar dit zal zeker voor jullie alle twee de beste beslissing zijn in dit geval.
    Wij zien er naar uit jullie zeer binnenkort weer te ontmoeten op NL bodem .
    Groet Opa Ad XXX

  • #5

    Jacob (zaterdag, 17 april 2021 20:57)

    Je hebt maar mazzel met zo’n vrouw maat! Zeker de goeie beslissing haar terug te laten vliegen. Zo blijft het voor jullie allebei een droom reis met goede herinneringen. Ik vind het jammer dat jullie reis al weer bijna ten einde is, want ik lees jullie verhalen graag. Als jullie allebei weer in Nederland zijn moeten we maar eens afspreken. Ja ik ben nog steeds aan het sparen en kijken voor een mooie zeilboot hahaha! Misschien kan Karlijn Bianc een beetje meer opwarmen hahaba

  • #6

    Sandra (zaterdag, 17 april 2021 21:02)

    Lieve Karlijn en Ol,
    Moeizame wegen leiden vaak naar mooie bestemmingen.....dit geldt zekervoor julli.Het heeft wat bloed,zweet en tranen gekost maar diverse obstakels waren nodig om jullie te leiden naar prachtige herinneringen. Als jullie niet hadden open gestaan voor het onzekere en onbekende, hadden jullie deze leerzame en mooi levenservaring moeten missen. Kennismaking met andere culturen, prachtige natuur, vele nieuwe mensen die jullie hebben leren kennen....teveel om op te noemen...En wat zijn jullie hier samen sterk van geworden. Wij zijn trots op het lef dat jullie getoond hebben. En nu zien we uiteraard uit naar de thuiskomst van Karlijn maar we hadden het jullie zo gegund dat jullie de reis samen af hadden kunnen maken. Toch lijkt ons dit ook de beste keuze, hopelijk hebben jullie er uiteindelijk vrede mee. Geniet nog van de laatste weken samen❤ mam.

  • #7

    Ad V.d.Aker (zaterdag, 17 april 2021 21:52)

    Karlijn en Ol van harte Gefeliciteerd nog met jullie 20 jaar samen zijn . ❤❤❤

  • #8

    Mirte (zaterdag, 17 april 2021 21:53)

    Zo'n mooi stel om naar op te kijken. Trots op jullie. ❤

  • #9

    Henri (zaterdag, 17 april 2021 21:55)

    Van alle reis terug nog voor de reis begonnen...
    Wat, dat gij niet en wist, heeft de onrust u geleerd?
    - Alle einders zijn ontgonnen
    en elke tocht gemeerd.

    Welke begeerte die, verzaad, niet heeft bedrogen,
    en welke oprechte liefde ooit zonder waan beleên*?
    - o Dorre brand der ogen
    na nodeloos geween!...

    Geen bronnen meer, en geen stromen, waar een haven
    ze in de gestilde maat der strenge zee bevest*.

  • #10

    Jef en Door (zaterdag, 17 april 2021 21:58)

    Wij hebben weer genoten van de prachtige foto's en het uitgebreide verhaal. Jammer dat er binnenkort een einde komt aan de spannende reis. Wij zullen de verhalen missen. Maar daar staat tegenover dat we jullie terugzien. Karlijn tot spoedig ziens en Oliver een voorspoedig vervolg van de reis.
    Veel liefs van ons. XXX

  • #11

    Ad V.d.Aker (zaterdag, 17 april 2021 22:37)

    Correctie 10 jaar samen is ook al mooi.!!!

  • #12

    Lieve (zondag, 18 april 2021 06:23)

    Weerom fantastisch mooi geschreven en inspirerend verslag met dito foto’s!
    Proficiat met jullie 10 jaar samenzijn en deze unieke ervaring is het ultieme bewijs dat er nog een mooie weg voor jullie open ligt.

  • #13

    Marianne de Nijs (zondag, 18 april 2021 09:04)

    Weer genoten van jullie prachtige verhaal en schitterende foto’s. Petje af voor jullie allebei en stoer van Leona om Karlijn af te lossen . Heb toch al die tijd al heel veel bewondering voor Karlijn. Geniet nog van jullie verdere reis, het bezoek van de familie en vooral veilige terugreis.

  • #14

    Carry van Rijswijk (zondag, 18 april 2021 11:22)

    Wat een prachtig avontuur!
    Met liefde en respect voor elkaars keuzes! Top stel en een top reis!❤
    Geniet!!

  • #15

    Mutti (zondag, 18 april 2021 11:41)

    Wat een mooi reisverhaal. En ja ... die terugreis. Het was een heet hangijzer. Na de teleurstelling van een andere optie was daar ineens het idee om Leona te vragen. Wat een geweldige familie , wat zijn we reuze trots op jullie allemaal. Trots op de keuze van Karlijn , dat ze deze moeilijke beslissing toch durfde te maken. Trots op Oliver die Karlijn het gevoel geeft dat het goed is zo en meteen ook alweer kon omschakelen naar andere opties. Trots op Leona , ons stoere nichtje die " even " aan boord stapt om terug te zeilen met Oliver. IK weet zeker dat Oma en Oma Cruq jullie zullen begeleiden vanuit de sterren en zullen zorgen dat iedereen veilig thuis komt. Tot Gauw. dikke knuffel Mutti

  • #16

    Terry (zondag, 18 april 2021 11:55)

    Wederom prachtig, met schitterende foto's van het snorkelen. Wat een bijzondere momenten. Heel veel respect voor Karlijn en de juiste beslissing om terug te vliegen. Samen met de familie dat is toch geweldig. We wensen jullie alvast nog een hele mooie tijd samen en een veilige thuiskomst. Ik zie nog wel foto's verschijnen want het is nog niet klaar,hé!!!

  • #17

    Ingrid (zondag, 18 april 2021 12:01)

    Ron en ik lezen met veel plezier en bewondering jullie verhalen! Zo bijzonder! Wat een kanjers zijn jullie! Xx

  • #18

    Kitty van Ommen (zondag, 18 april 2021 16:42)

    Olivier, het is weer een mooi verhaal met dito foto’s. Geniet nog van de laatste weken samen. Super dat je ouders toch nog even op bezoek komen. Ze hebben er heel veel zin
    in( dat kan ik mij dan ook weer heel goed voorstellen). Ach ze doen het voor het “ goede doel” , “ het is toch niet gezellig als Karlijn alleen met de poezen terug moet”.
    Ik kijk alweer uit naar de volgende blog. Veel plezier nog.

  • #19

    Annie van den aker (zondag, 18 april 2021 17:01)

    Wat een mooi verslag weer en prachtige foto's.leuk ook om te zien dat jullie het zo gezellig hebben met medezeilers.en nu nog maar genieten van de laatste weken,en trots zijn op alles wat jullie het afgelopen jaar gepresteerd hebben.petje af !!!ik kijk al uit naar het weerzien.dikke knuffel xxx

  • #20

    Ine (zondag, 18 april 2021 17:13)

    Op de eerste plaats Karlijn en Ol, van harte gefeliciteerd met jullie 10-jarig samenzijn!
    En wat zijn het weer prachtige verhalen met bijbehorende foto's!
    Het is echt overweldigend wat jullie beleven. Hoe gaan jullie dit alles verwerken? Daar gaan jullie jaren over doen.
    Wat 'n standbeeld voor Karlijn betreft; prima; ik denk aan 2 standbeelden, ook 1 voor Ol.
    Enne, dat gedicht van Henri, dat is toch geweldig he!
    groetjes, liefs

  • #21

    Ria Straver (zondag, 18 april 2021 17:32)

    Mooi geschreven weer ! Succes met de terugreis !�����

  • #22

    Jaap Eenkhoorn, Emmeloord (zondag, 18 april 2021 19:35)

    Hallo Lui, het was weer genieten van jullie belevenissen,geweldig !!
    Wat moedig maar ook een must Karlijn om deze beslissing te nemen, je bent een TOPVROUW!!
    Nou Oliver en Leona verder samen een mooie en een behouden vaart terug naar huis !!
    Vr.gr. Jaap

  • #23

    John Rodenburg (maandag, 19 april 2021)

    Prachtige foto's van een schitterende wereld.
    Proficiat met jullie jubileum.
    Als je dit zo kunt, dan kun je alles samen.
    M.vr.gr.

  • #24

    Sonja en Piet ⛵Njoy (maandag, 19 april 2021 23:03)

    Wat leuk weer om jullie verhaal te lezen en de mooie foto's te bekijken!
    Wat een avontuur dit pak niemand jullie meer af !
    Geniet nog samen en we blijven jullie volgen in jullie avonturen