· 

Long way home

Door: Oliver

 

We staan vroeg op zoals altijd maar we voelen wat kriebels, we gaan pap en mam ophalen van het vliegveld en ons leventje gaat veranderen. 

 

Er rijdt geen bus op dit deel van het eiland, we besluiten te liften, dat hebben we allebei nog nooit gedaan maar zou toch moeten lukken. Na een minuut of 10 stopt er iemand, "we like to go to Philipsburg", stap maar in hoor! Ah leuk, onvervalst Nederlands. Vincent zet ons af bij het busstation en we pakken de bus naar Maho waar we de huurauto ophalen. De eerste auto zit vol deuken en een lekke band, ze gaan de band wisselen. We horen de compressor aanslaan en met een stalen gezicht wordt het koekblikje 5 minuten later voor ons neer gezet..

 

Ik doe een beetje moeilijk maar ze hebben alle auto's verhuurd. Vanmiddag mogen we komen ruilen. We doen het er maar mee en gaan naar Marigot om de kennel voor poezen op te halen en boodschappen te doen voor in het huis. We rijden naar Maho beach, daar waar het vliegtuig vlak over het strand komen. We poseren, nemen de bekende foto en gaan snel naar het vliegveld. We moeten buiten wachten en al na een half uurtje komen pap en mam naar buiten, super fijn om ze weer te zien! Ze komen in een andere wereld terecht, hier knuffelt iedereen elkaar, handen gegeven en alles is open. Met bagage en 4 mensen is het koekblikje wel erg vol, we moeten nog auto wisselen en de verhuurder kijkt ons een beetje vreemd aan als we ons uit de auto ontvouwen.  

 

Als ontvangst hadden we een lunch op prachtige locatie bedacht; beachclub Indigo in Koolbaai. Als we van asfalt naar grindpad gaan knalt de bodem van de auto tegen het wegdek. Als we geparkeerd zijn komt er een Aston Martin aan, hetzelfde verhaal. De mannen blikken of blozen niet, wij wel. 

 

We genieten van een geweldige lunch en fijne gesprekken. Voor pap en mam is corona inmiddels naar de achtergrond verschoven heb ik het idee. We gaan naar het huisje, nouja huis mogen we zeggen. Fantastisch! Met een zwembad en 3 kamers met badkamer. We kijken uit over Oyster Pond, zien de boot net niet liggen maar de bijboot wel. Karlijn en ik gaan de poezen en onze spullen halen. Ik zie een lege kledingkast naast die van mij en het besef komt beetje maar ik druk het snel weg. In de auto zegt Karlijn dat ze het pittig vond, "Ja het is warm he" zeg ik vreemd genoeg, maar dat bedoelde ze niet.... 

 

We plonzen even en de avond vullen we met verhalen en wat drankjes. Een ongelimiteerde douche, airconditioning een bed dat niet beweegt. We voelen ons echt op vakantie, onder het bed zien we vier tevreden oogjes ons nieuwsgierig aankijken. 

 

We vieren enorm vakantie, we gaan op mooie plekken lunchen en zwemmen. Crossen het heel eiland over en zijn weer helemaal opgeladen. Woensdag lijkt het rustig weer en we willen pap en mam graag meenemen naar het mooie eilandje Tintamarre. We bereiden ze voor op een wild ritje want we zitten aan de wind kant van het eiland, we tuffen Oyster Pond uit door de riffen en de golven komen ons tegemoet. Iedereen een veilige plek, we hijsen het grootzeil en zeilen aan de wind naar Tintamarre. Als alles staat kijken we naar pap en mam, één wit gezichtje en een ander gezicht die ons enigszins verbaasd aankijkt; of dit normaal is?!. We stuiven met 6,5 kts tegen de golven in. Het is leuk om te delen hoe het zeilen voor ons veranderd is sinds we vertrokken uit Nederland. We varen nu met windkracht 6 en 2m golven vrolijk verder, daar hadden we vorig jaar toch wel 2 keer over nagedacht. Gelukkig zijn we er al binnen een uurtje, we gaan snel naar het strand met het bijbootje. Als we weer terug komen met de barbecue spullen voelt iedereen weer boven Jan. Het heeft indruk gemaakt en onder het genot van een hapje en drankje vertellen we nog wat sappige zee verhalen. 

 

 

Vrijdag gaan we Léona van het vliegveld halen, natuurlijk maken we eerst de enige echte St Maarten foto! Met het KLM vliegtuig over het strand. Als we daarna naar het vliegveld gaan stuurt ze dat haar bagage niet mee is gekomen, balen! Het duurt even voordat alles geregeld is ar we zijn blij dat ze er is. Een vreemd gevoel hebben we allebei, het einde van de reis is ineens heel dichtbij. 

 

Als ik zaterdag wakker wordt knalt het besef hard binnen, gelukkig is James er om me te troosten en Karlijn slaapt nog even. We gaan naar het strand bij Simpson Bay, Merijn Mirjam en Sophie (Fleur de Lis) zijn ook op St Maarten nadat hun boot op transport is gegaan in Antigua. Als we bij de strandtent zijn zien we ze lopen, zo leuk om ze weer te zien na een lange tijd. Ze komen bij ons zitten en we kunnen weer even goed bijkletsen. 

 

Zondag gaan we naar Anse Marcel, geweldige lunch en afkoelen in het water. Onze laatste dag op St Maarten, we genieten ervan. Als we maandag vroeg wakker zijn is er weinig te genieten over, met betraande gezichten kijken we elkaar aan. Het zit er op, onze reis zoals we het gewend waren.. De poezen gaan in de kennel en ze kijken ons verbaasd aan als we in de auto stappen. Het is stilletjes onderweg, allebei verzonken in gedachten en herinneringen. Het afscheid is moeilijk, iedereen is erg geëmotioneerd. Pap en mam fluisteren me moed toe voor de komende oversteek, die zal ik nodig hebben. Pap en mam bedankt voor de geweldige vakantie! Léona en ik gaan naar het strand om het vliegtuig te zien vertrekken, we komen Merijn Mirjam en Sophie tegen als het vliegtuig vertrekt. Het is een hele apart gevoel, later hoorde dat Karlijn het ook heel moeilijk had tijdens het opstijgen. 

 

De echte klap voor mij komt als we aan boord stappen, geen poes die blij is dat we thuis zijn en Karlijn is er niet. Ik voel me wat schuldig tegenover Léona maar de tranen rollen over mijn wangen, alles ruikt nog naar Karlijn maar ze is er niet meer en het gevoel is onbeschrijflijk. We kletsen nog wat en ik ga vroeg slapen, het bed wat al een jaar gezellig gevuld was met ons tweetjes voelt leeg maar ik blijf netjes aan mijn kant liggen. Ik heb de wekker gezet om 02:00 want dan komt Karlijn aan in Nederland, een ontvangstcomité staat klaar en ik krijg de filmpjes doorgestuurd.. Erg emotioneel en het doet me goed om te zien dat iedereen zo blij is Karlijn weer in hun armen te kunnen sluiten. Ik ben in staat om een vliegticket te bestellen er achteraan te vliegen. 

 

De volgende ochtend maken Léona de boot klaar voor een zeiltochtje naar Tintamarre, als we tussen het rif varen krijgen we een motor alarm. Snel draaien we de fok eruit en met een paar slagen zijn we vrij het rif, een goed begin. Daarna een relaxed tochtje naar Tintamarre waar we schildpadden en een enorme stingray zien. Het motor alarm kwam van een geknikte slang dus dat is snel opgelost. Ik heb al de hele dag een soort brok in mijn keel van het gemis maar deze plek is speciaal, we hebben hier heerlijk samen gezeten tot 's avonds laat met een flesje wijn en kaarslicht. Ik kijk zo min mogelijk naar 'onze plek'.  Na het snorkelen zeilen we verder naar Grand Case en gaan daar voor anker, voor Léona de eerste dat ze vaart als ik het anker laat zakken.

 

De volgende dag beginnen we vroeg, ik vervang een kapot onderdeel van de electra en Léona is begonnen met het onderwaterschip schoonmaken. 's Middags zeilen we naar Simpson Bay, het is heel licht weer en we missen de brug uiteraard. We gaan voor anker vlakbij Saetta en ze nodigen ons uit voor een barbecue, fijn om vrienden te hebben die mij een beetje opvangen. Donderdag gaan we door de brug en gaan we de klassenlijst te lijf. We spreken af met Merijn, Mirjam en Sophie. Ze vliegen vrijdag naar huis en dan zit hun reis erop. Vrijdag en zaterdag werken we keihard aan de lijst en we zijn een eind gekomen, er lijkt een kans om maandag of dinsdag te vertrekken. Mijn gevoel is er nog niet klaar voor maar het weer is wel erg gunstig. Als we zondag kijken is het behoorlijk verandert, er is een windstilte gebied aan het ontstaan boven St Maarten. Maandag kijken we weer en ik durf het niet aan, ik voel veel druk van moeten vertrekken maar ben niet bereid om dit vertrek aan te pakken. Saetta deelt mijn gevoel dus we wachten nog even af. 

 

Dinsdagavond gaan we naar de Latin night in de Soggy Dollar en dat eindigt met nog een paar rummetjes op Saetta. De volgende ochtend zouden we gaan hiken, met een kater beginnen we te lopen en al snel moeten we heel stijl omhoog. Na een kwartier heb ik alle alcohol wel uitgezweet en een uur later staan we boven, we zijn allemaal drijfnat van het zweet en helemaal kapot maar het gevoel is heerlijk. De afdaling gaat een stuk sneller en allemaal voldaan zijn we twee en half uur later terug op de boot. Léona gaat met Miguel en Saskia nog een keertje vliegtuigen kijken en ik doe een middagdutje voor we naar de brandstof steiger gaan en de boot in de marina parkeren voor onze laatste voorbereidingen. De marina is een drama, we liggen aan een veel te klein zijsteigertje en als klap op de vuurpijl wordt ons vrolijk verteld dat de wifi niet werkt... Dat laatste blijkt nogal mee te vallen en we kunnen 's avonds goed internetten. 

 

We willen vrijdag vertrekken naar de Azoren, 2200 mijl in totaal waar we denk ik zo'n 21 - 25 dagen over gaan doen omdat het aan de wind zeilen wordt. Met de huidige voorspelling kunnen we de eerste week zeilen en daarna moeten we even door de 'Paardenbreedten' heen motoren. Dat is een windstille gordel rond de 25-30 graden Noord die normaal de Oosten winden (passaat) scheidt van het gebied met Westen winden, overigens hebben we in alle voorspellingen weinig westen wind gezien dus we rekenen ons niet rijk. 

 

De spanning voor deze reis is behoorlijk, mijn maatje is er niet meer bij en het gemis kan ik moeilijk plaatsen. Gelukkig is Léona er bij, samen zijn we snel een goed team geworden en ik heb er alle vertrouwen in. 

 

We zijn te volgen via de website Noforeignland, deze update wanneer we verbinding maken met de satelliet telefoon. Verder kunnen jullie Karlijn altijd even vragen natuurlijk. 

https://www.noforeignland.com/boat/5037678217134080?sid=-1&tc=1622075205763

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 25
  • #1

    Ria Straver (donderdag, 27 mei 2021)

    Weer een prachtig verhaal Ol. Ik wens jullie een goede vaart.en behouden thuiskomst!

  • #2

    Ruud Van der Zee (donderdag, 27 mei 2021 23:03)

    Inderdaad stappen verder, denk nog terug aan jullie trip rondom Boulogne. Was dat een jaar geleden of twee. Toen verwaaid en er nu gewoon uitgaan. En die oversteek , ga waar de wind je brengt , laat je niet leiden door de klok maar door de wind. Ga er van genieten, we horen de verhalen en Karlijn kan blog opvullen met de verhalen die nog niet vertelt zijn.

  • #3

    Chantal Lambooij (donderdag, 27 mei 2021 23:28)

    Phoe, zo'n blog komt wel even binnen joh! Een heel goede reis gewenst samen, zet m op!

  • #4

    Black Moon (vrijdag, 28 mei 2021 00:40)

    Jullie zijn toppers, allebei! Karlijn: welkom thuis en geniet van alle luxe en liefde om je heen!
    Ol: goede reis en geniet van de vrijheid en de elementen!
    Xx Niels en Greetje

  • #5

    Janine (vrijdag, 28 mei 2021 06:40)

    Een hele voorspoedige reis Ol en Leona,jullie zijn een goed team!
    Xxx Piet,Janine Gijs en Evi

  • #6

    Nancy (vrijdag, 28 mei 2021 07:49)

    Heel mooi geschreven weer Oliver!
    Fred en ik wensen jou en Leona een hele mooie voorspoedige vaart en geniet ervan!
    Groetjes, Nancy

  • #7

    Jan-Dorus (vrijdag, 28 mei 2021 08:08)

    Mooi verhaal weer Oliver, wat een reis tot nu toe!
    Goeie vaart, goeie oversteek. JD

  • #8

    Dees (vrijdag, 28 mei 2021 08:38)

    Deze blog komt wel even binnen Ol en Karlijn..... pittige wending van jullie reis. Zet m op Ol en Leona, nieuw team op weg naar huis. Nog even genieten vh zeilen gewoon omdat t kan. Tot in Nederland. Succes en toitoitoi xxx

  • #9

    Mutti (vrijdag, 28 mei 2021 08:40)

    1 jaar is de Flyer nu onderweg en prachtige verhalen zijn geschreven , nu de terugreis.
    Ik zeg altijd ; het leuke van op vakantie gaan is ook naar huis gaan. Hoop dat dit ook voor jullie zal gelden. Leona en Oliver heel veel plezier en succes op deze bijzondere trip.We houden contact.
    Dikke knuffel , Mutti , tante B.

  • #10

    Caroline Van Cranenburgh (vrijdag, 28 mei 2021 08:57)

    Ahh ik vind jullie zo stoer Olly en Karlijn, maar ik snap dat de dag van afscheid echt moeilijk is. Nu de oversteek, genieten want elke dag ben je weer een stap dichter bij Karlijn. Be safe.

  • #11

    Carla (vrijdag, 28 mei 2021 09:16)

    Zo wat een verhaal weer, met een brok in mijn keel, want weerzien met pa en ma is fijn, maar het afscheid voor een poosje met Karlijn en de poezen zal wel erg zwaar gevallen zijn.
    Maar als ik het zo lees heb je aan Leona een top maatje om de grote oversteek te gaan maken.
    Geniet ervan Oliver en Leona, het weerzien in Nederland zal fantastisch zijn.

  • #12

    John Rodenburg (vrijdag, 28 mei 2021 09:50)

    Een geweldige reis, mooie verhalen en leuke foto's.
    Behouden thuisvaart toegewenst.

  • #13

    Caroline (vrijdag, 28 mei 2021 09:56)

    Wat een belevenissen en geweldige beelden. Hele goede vaart terug naar huis!!

  • #14

    Sandra (vrijdag, 28 mei 2021 10:08)

    ���

  • #15

    Annette (vrijdag, 28 mei 2021 10:36)

    Wat een mooi emotioneel verhaal. Begrijp heel goed hoe moeilijk het afscheid was. Maar je hebt een waardige vervangster aan boord en zeker heel speciaal om dit samen met je nicht te mogen doen. En ook bijzonder voor haar. Ik hoop dat jullie samen een hele mooie reis terug naar Nederland hebben. En Karlijn welkom thuis. Het weerzien zal geweldig zijn.
    Groetjes Annette Strooband

  • #16

    Dick Meijer (vrijdag, 28 mei 2021 11:32)

    Heftige ervaringen. Mooi dat je het via een blog ventileert.
    Zo te lezen gaat het goedkomen met jouw nieuwe zeilmaat Leona.
    Fair winds homeward!

  • #17

    Henri (vrijdag, 28 mei 2021 11:47)

    Heerlijk geschreven vanuit gevoel. Mooi man. Karlijn bij ons is fijn, daar zijn we blij mee. Straks samen weer bij ons is nog mooier. Ik weet niet hoe ze het in de zeilwereld zeggen maar have a save flight ken ik wel.

  • #18

    Ad V.d.Aker (vrijdag, 28 mei 2021 14:39)

    Erg gevoelig verhaal Ol ook langs deze weg wens ik jullie een voorspoedige vaart , mijk uit naar jullie aankomst in Willemstad.

  • #19

    Rieke (vrijdag, 28 mei 2021 16:34)

    ❤️

  • #20

    Carla Verstraeten (vrijdag, 28 mei 2021 17:41)

    Heftig dat verhaal Ik wens jullie behouden thuisvaart

  • #21

    Marianne de Nijs (vrijdag, 28 mei 2021 22:17)

    Is weer een hele uitdaging om samen met Leona de oversteek te maken. Komt helemaal goed! Heel veel succes jullie voor jullie allebei.

  • #22

    Kitty van Ommen (zaterdag, 29 mei 2021 17:24)

    Alweer een jaar op weg Oliver! Wat hebben jullie veel meegemaakt! En dan nu de eindspurt naar huis met een nieuw bemanningslid. Dat zal vast wel goed komen.Veel succes en een goede vaart!

  • #23

    Jaap Eenkhoorn, E'oord (maandag, 31 mei 2021 06:40)

    Hallo lui, weer een mooi maar tegelijkertijd ook een heftig verhaal!!
    Ik hoop voor jullie allen, een goede reis terug zonder tegenslag !!
    Lieve Groetjes !!
    Jaap

  • #24

    René van Rikxoort (zondag, 06 juni 2021 15:57)

    Leef met jullie mee. Geniet ervan en be safe.

  • #25

    Anne-Marie Meeuwissen (dinsdag, 08 juni 2021 10:58)

    Succes met het laatste stuk!!