· 

Fini

Door: Oliver

 

Een deel van deze blog is geschreven in het moment maar het grootste deel nu in lekker aan een grote eetkamer Tafel, nadat ik een half uur onder de douche heb gestaan en het is bewolkt maar er is stroom genoeg...

 

De avond voor we vertrekken gaan we met Saetta en een Noors stel eten bij de pizzeria vlakbij de haven. Iedereen is licht gespannen voor de oversteek en blij om even stoom af te blazen. We eten heerlijk en hebben een top avond, allemaal een toetje op de goede oversteek.

Ik word vroeg wakker om met Karlijn te bellen, we hebben  elkaar afgelopen dagen al vaak snotterend aan de telefoon gehad en dat is nu niet anders. Ze vraagt of ik klaar ben en ik kan alleen knikken terwijl ik alle twijfel probeer weg te slikken.

Eenmaal uit bed moeten we nog wat dingen doen en voor we het weten komt Saetta ons los gooien. We tuffen naar de  brug die we om 10:30 passeren, als we het grootzeil willen hijsen een piep die steeds harder wordt. Die ken ik..... koel alarm. Zeilen erop en we zeilen de baai uit. Ik had mijn ziel al onder mijn arm en die heb ik inmiddels al overboord gegooid. Even adem halen, zweet en tranen van frustratie rollen over mijn wangen. Ik ga kijken en ik zie een knik in de slang, als ik het los haal zit overal koelvloeistof en het lukt niet echt om goed vast te zetten door de warmte. 

Ik maak een kort sluiting op de motor en we draaien de motor een uur. Het lijkt opgelost, ik bel met Karlijn en alles komt samen. Alle frustratie en verdriet komt eruit terwijl Karlijn vanaf een terrasje me moed inspreekt, het doet me heel goed maar ik worstel enorm. Als we de box er weer over zetten en motoren krijgen weer een alarm, de slang wordt door de box geknikt.... Weer wat anders proberen.

We kunnen onder tussen wel weer goed zeilen en volgen Saetta op een mijltje. We varen onder Anguilla door en passeren Dog Island. Met windkracht 3 zeilen we de oceaan op, de rust komt aan boord. Berusting bij mij.

Léona neemt de eerste wacht en 's avonds tijdens de wacht wissel moeten we reven. We motoren 's nachts weer voor stroom maar na 20 minuten alarm, ik besluit de volgende ochtend maar goed te kijken. S middags ga ik aan de slag, na een paar uur ten einde raad roep ik Saetta via de VHF en de duister valt inmiddels. Miguel heeft wat tips en ze komen onze kant op, terwijl ik druk bezig ben liggen ze naast ons. Ik heb echt alles geprobeerd en Leona houdt de boot rustig gaande. Ik weet het niet meer en ook Miguel vind het een mysterie... Het is duidelijk dat we zo niet verder kunnen, we draaien om. Saetta gaat verder en we zien het heklicht langzaam verdwijnen. Léona en ik kijken elkaar aan en het is stil aan boord, ik ben blij dat ze er bij is want ze is een geweldige steun voor me. Ik baal ervan dat ze haar half labiele neef op stap is. 

 

De klap die ik krijg is moeilijk te beschrijven, de genade klap denk ik nu ik achteraf over na denk. De 120 mijl terug naar st Maarten zijn een martelgang van twijfel en onzekerheid maar met veel wind en we zeilen als een speer. We reven pas bij 24 kts wind en het wordt iets rustiger aan boord, 20u later zijn we tussen Anguilla en St Maarten. We kunnen Marigot net halen voor het donker. We krijgen een squall (regenbui met veel wind) over en daarna valt de wind weg. Hulpeloos liggen we te drijven op een uur varen van onze bestemming. 

 

Als de wind beetje aantrekt zeilen we weer, het schemert inmiddels en in het donker varen we de ankerplaats bij Grand Case op, het kwartiertje motoren HADDEN we bewaard voor ankeren... de motor start niet meer en zeilend gaan we ten anker, met de hand want de elektrische afstandsbediening doet ook niks meer...


Verslagen zit ik in de kuip, wat een teleurstelling. Drink een biertje en ga maar naar bed. De volgende ochtend zwem ik even naar het anker, veel te weinig ketting en geluk dat we nog op onze plek liggen. Ik flikker er nog heel veel ketting bij. Om 0900 bel ik gelijk naar de Volvo Penta dealer, ze kunnen morgen komen maar zullen het via de mail even bevestigen. Aan het eind van de dag zie ik een mail: "sorry we will not come to your boat, the engine is too old". Ik bel ze nog op om te vragen of dit normaal is. "Bon journee" en de tering kunnen we krijgen. Ik bel nog naar een ander bedrijf, morgen terug bellen. De eerste dag is verloren.. Ondertussen malen alle opties door mijn hoofd, de Azoren lijken verder dan ooit en het gemis van Karlijn is gigantisch.

De volgende ochtend komen twee monteurs, we controleren de brandstof toevoer en komen uit bij de brandstof pomp. Die is kapot en moet besteld worden, eerlijk is eerlijk dit had ik zelf op zee kunnen controleren maar goed we hadden sowieso niet verder kunnen varen. Ze bellen 's middags dat de pomp besteld moet worden, 15 dagen.. Ik klim zelf in de telefoon en via Sanne (Neptune) haar buurman wordt het onderdeel opgestuurd, het is in 7-8 dagen op St Maarten. Wel heb ik een adres nodig, ik bel naar het bedrijf om de bestelling te annuleren en of ik mijn pakketje mag laten bezorgen op hun adres.... Je kan de reactie voorstellen, maar hij doet gelukkig niet heel moeilijk. Het grote wachten kan beginnen. 

We liggen ver weg van het strand bij Grand Case, de twijfel heeft zich in mijn hoofd gewerkt en met Karlijn en Léona overleg ik wat de scenario's zijn. Stel we kunnen half Juni alsnog vertrekken dan proberen we het nog een keer proberen maar ik ben bezorgd om het orkaan seizoen, de boot achterlaten en een jaar later ophalen of de boot verkopen. We besluiten niet op één paard te wedden en zetten de boot na een paar dagen te koop, vragen offertes op voor opslag en via onze weerhulp Julia ontvang ik vervelende berichten dat er verhoogde activiteit is die vanuit Panama de Atlantische Oceaan op gaat razen. Ondertussen proberen Léona en ik, vooral Léona, er het beste van te maken maar ik kan het moeilijk van me afzetten. De twijfel is verscheurend en het gemis van Karlijn blijft een open wond. Een mooie hike en wat biertjes op het strand maken het wel een stukje lichter allemaal. 

 

Als ik 's ochtends wakker wordt heb ik veel berichten van Karlijn, iemand heeft serieuze interesse in de boot! Het voelt als de juiste oplossing, de onderhandelingen zijn wat verwarrend en uiteindelijk vragen we om een duidelijk antwoord na het weekend. Maandagochtend wordt ik wakker gebeld, we hebben een deal. De boot moet naar Bonaire zodra de brandstof pomp gemonteerd is. Gek genoeg ben ik vooral opgelucht, voor Léona is het toch een tik en we praten er samen uitgebreid over. Mijn batterij is helemaal leeg en het is genoeg geweest voor mij. We zijn allebei wel blij met het reisje naar Bonaire, een mooie afscheidstocht van 4 a 5 dagen. 

 

Als de brandstof pomp geleverd wordt en na montage varen we naar Marigot om een PCR test te doen, boodschappen en uit te klaren. Op zaterdag 12 Juni is het zo ver, het anker gaat nu toch echt voor de laatste keer gelicht worden vanaf St Maarten. Met weinig wind zeilen we de baai uit en plat voor de wind zeilen we richting Bonaire. 

 

Als de avond valt zien we Saba aan bakboord voorbij komen, het blijft magisch om vanaf een rustige zee en in stilte naar een eiland te staren. Je kan je fantasie te vrije loop laten. De sterrenhemel is overweldigend en we genieten ervan, Léona heeft een appje en met wat hulp daarvan vinden we de sterrenbeelden, ik ga slapen en ze neemt de eerste wacht. Om middernacht klokken we 51 mijl in 10 uur, valt niet tegen. De volgende ochtend hoor en zie ik dolfijnen, maak Léona snel wakker en we roepen ze na vanaf de boeg. De rest van de dag hebben we wat weinig wind maar beetje stroom mee helpt ons, we klokken 117 mijl. Léona verslaat me ondertussen met Yahtzee en Qwixx dat is minder fijn! 

 

Als ik maandag ochtend op wacht kom hebben we 1.5 kts stroom tegen, we gijpen en maken vuile mijlen naar het noorden. Karlijn helpt ons vanaf thuis om het ergste van de tegen stroom te vermijden. De wind is afgenomen en we kunnen de zeilen maar net volhouden en de koers is ook niet ideaal, het resultaat is de slechtste dag ooit van onze reis: 87 mijl in 24 uur. In het logboek staat met hanenpoten: "Ongelooflijke dag....". De ETA van woensdagmiddag gaan we niet meer halen vrees ik. 

 

Om 06:00 is het nog niet veel beter, 22 mijl gevaren.. De toon in het logboek is wat harder; "KUT is het!". Het frustreert me enorm, zoals zo vaak was een perfecte zeiltocht voorspelt maar de wind is minder en de stroom meer. Léona zet me even met beide benen op de grond en zegt dat we er maar gewoon van moeten proberen te genieten, ik stribbel nog wat tegen maar het helpt wel. We moeten weer meer Noord sturen en ook van 0600 tot 1200 is de score net zo mager. S middags neemt de wind toe, we hebben super dolfijnen rond de boot en de stroom neemt af. Van 1200 tot 2400 hebben we 60 mijl gezeild, dat laat er nog 120 over naar Bonaire. 

 

De wind blijft constant en we gaan hard wat wel een behoorlijk bonkige nacht oplevert maar we zijn allebei blij met de snelheid en schouwspel om ons heen. S middags krijgen we een behoorlijke squall (regenbui met veel wind) over, we denken dat het meevalt maar een paar minuten later staan we in de stromende regen toch wel even wat zeil weg te nemen. Typisch ha-ha. Flyer laat haar nog even van haar sterkste kant zien en we rammen naar Bonaire, we hebben om 14:00 land in zicht en zeilen rond de Willemstoren om 19:40. Met 20-22 kts wind en vol tuig knallen we onder het eiland door, het geluid van de zee en het oprichten van de boot geeft ons een geweldig afscheid. Voor het gevoel sturen we met de hand, het voelt alsof we één zijn en dat het goed is zo. 

 

Via de VHF worden we opgeroepen, de nieuwe eigenaren staan ons op te wachten. De zeilen zakken vlak voor het haventje en we knopen vast geholpen door vele handen. Om 22:00 drinken we een biertje op de laatste reis met Flyer, deze Flyer althans.. We spreken af om morgen de bezichtiging en proefvaart te doen en voldaan val ik een diepe slaap. 

 

S ochtends ga ik eerst inklaren, dat loopt soepeler dan verwacht en terug aan boord maken we klaar voor de bezichtiging. Léona gaat naar een beach club en ik ga met de nieuwe eigenaren door de boot heen en we varen door de baai. Alles is goed en ik boek mijn ticket naar Nederland voor de volgende dag. Caroline en Henk van Pandion liggen ook op Bonaire en ze komen even naar de verhalen luisteren. Nederland Oostenrijk staat ook op het programma dus we gaan op een terras naar voetbal kijken. 's Avonds ga ik samen met Léona uiteten op de goede afloop en er worden enkele drankjes gedronken. 

 

De Flyer krijgt een kus en een plek in mijn hart voor altijd. De nieuwe eigenaren brengen me vrijdag naar het vliegveld, ik moet nog wat bagage wisselen tussen mijn handbagage en koffer want die is veel te zwaar.. Met een kapotte korte broek, een verschenen shirt en een Omoda shopper loop ik tussen de vakantiegangers die me af en toe aankijken alsof ik een aangespoelde zeeman ben. Als ik in het vliegtuig zit komen alle mooie en lelijke momenten van onze reis voorbij, als we opstijgen kijk ik nog of ik Flyer kan zien en moet even worstelen tegen de tranen. 

 

Via Aruba naar Amsterdam en op het vliegveld trek ik voor de vorm nog even een goed bewaard overhemd aan zodat ik er gestrand uitzie in plaats van aangespoeld. Door de deur lopen was fantastisch; familie met spandoeken en natuurlijk Karlijn. 

 

Het zit er op, een reis waar ik al van kinds af aan van gedroomd heb. Wilde plannen; een wereldreis voor onbepaalde tijd, maar meer dan ooit besef ik heel goed dat vertrekken belangrijker is dan plannen. Gewoon gaan, genieten, afzien en weer opstaan om dat te herhalen. Net zo lang tot het leuk is, de enorme klap die ik gekregen heb van het omdraaien was voor mij het keerpunt dat het niet meer leuk was. Ik heb er dan ook totaal geen spijt van, het is goed zo. 

 

Ik ben enorm trots op Karlijn die me altijd gesteund heeft in dit avontuur en ik heb haar heel vaak in een ellendige staat gezien. Samen huilend op de kuipvloer gezeten en hopende dat het over was maar zodra we samen ergens aankwamen konden we elkaar motiveren. Wat hebben we enorm genoten

van de reis, het heeft ons dingen gegeven die we nooit verwacht hadden en onze band is zoveel intenser geworden. Vaak zei ik al tegen haar, met jou kan ik de wereld aan. Nu weet ik het, wij kunnen samen de wereld aan. De vrijheid die we samen proefden geeft een enorm voldaan gevoel en dat we er samen zo hard voor geknokt hebben is geweldig. Volgende avonturen zullen volgen, groot of klein dat maakt niet uit zolang we ze samen mee mogen maken. 

 

Ook verdient Léona een standbeeld, ze heeft me enorm geholpen en als het nodig was een trap onder mijn kont gegeven. Ik vind het erg jammer dat we niet samen de oceaan over gezeild zijn maar we weten allebei waarom. 

 

Iedereen thuis heel erg bedankt voor de steun en toeverlaat. Families in het bijzonder, die we ook bang gemaakt hebben met stoere verhalen maar hopelijk ook hebben kunnen genieten van de mooie verhalen en onze stralende koppen op de foto's en vlogjes. 

 

De website blijft voorlopig online, wij storten ons weer in het dagelijks leven en ik droom ondertussen van nieuwe grote avonturen maar eerst even rustig aan. 

 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 31
  • #1

    Dees (donderdag, 01 juli 2021 12:36)

    Mooi!!!
    Xxx

  • #2

    Ad V.d.Aker (donderdag, 01 juli 2021 12:52)

    Een mooi avontuur dat jullie nog dikwijls terug zullen kijken en lezen . Voorlopig even van je afzetten en terug naar familie en vrienden .������

  • #3

    Ben de Bont (donderdag, 01 juli 2021 13:29)

    Intense beschrijving van jullie reis Ol, samen.met Karlijn en een beetje Léona.
    Dit is voor jullie om nooit te vergeten!
    Wij mochten het meebeleven!
    Dank.

  • #4

    Wietske (donderdag, 01 juli 2021 13:59)

    Dank jullie voor t delen van jullie verhaal. Heb er van genoten om t elke keer weer te lezen ook al ken ik jullie niet persoonlijk.
    Ik wens jullie samen heel veel geluk met alles wat de toekomst jullie brengt.

  • #5

    Agnes Luiten (donderdag, 01 juli 2021 14:24)

    Heel bijzonder om jullie verhalen te lezen, en foto’s te kunnen zien van jullie avontuur. Dank jullie wel voor het delen van al jullie ervaringen, het was al enerverend om ze te lezen, ontspannen op de bank �

  • #6

    Janny (donderdag, 01 juli 2021 14:26)

    Het was een fantastisch avontuur de mooie herinneringen blijven voor altijd
    ���

  • #7

    Jef en Door (donderdag, 01 juli 2021 15:14)

    Wij hebben genoten van jullie avonturen. Dank daarvoor. En nu weer in het gareel. Maar dit avontuur zal je niet meer vergeten.

  • #8

    Monique (Gecko) (donderdag, 01 juli 2021 16:13)

    Wat mooi geschreven! We wensen jullie nog heel veel mooie korte of lange reizen samen toe. Alles aan kunnen met z'n 2e, leer je prima met een zeilreis! Het gaat jullie goed! We vonden jullie blogs super!! Groetjes Peter en Monique

  • #9

    Jacob Bosland (donderdag, 01 juli 2021 16:17)

    Ollie, tijd om te pakken! Ik wil volgende maand weer een mooi verhaal lezen! Ik hoop dat we samen eens een biertje kunnen drinken man. Veel succes met het vinden van je balans op de harde grond ;)

  • #10

    Kitty van Ommen (donderdag, 01 juli 2021 16:51)

    Wat een prachtig maar vooral weer eerlijk slotverhaal. Het was een genot om iedere keer jullie verhalen te lezen. Ook de foto's waren iedere keer weer prachtig!
    De droom van "kleine Olivier" is uit gekomen. Jullie hebben samen nog heel veel tijd om nieuwe plannen te maken en nieuwe dromen na te jagen. Hopelijk mogen we dan ook weer vanaf de zijlijn meereizen! Jullie kunnen samen terugkijken op een prachtig avontuur! Ollie, juf is trots op je!

  • #11

    Nancy (donderdag, 01 juli 2021 17:22)

    Pfoe...wat een wervelwind aan emoties! Wat was dit een heftige periode voor jullie.
    Gelukkig ben je nu weer samen met Karlijn en kunnen jullie terug kijken
    op een prachtige reis. Ik heb in ieder geval alle blogs met plezier gelezen.
    Tot de volgende! Groetjes Nancy

  • #12

    Joke (donderdag, 01 juli 2021 17:42)

    Geweldig, respect en nog veel meer voor de eerlijke , heerlijke verhalen. Ik ben blij dat ik er deel van mocht zijn , mijn oprechte dank en veel succes voor de toekomst, liefs Joke

  • #13

    Anne-Marie (donderdag, 01 juli 2021 17:47)

    Wat hebben jullie veel beleefd, en spannende, emotionele en mooie momenten meegemaakt zeg.
    Ook al ken ik jullie helemaal niet goed, toch ben ik blij dat jullie veilig thuisgekomen zijn.
    Veel geluk in jullie verdere leven, en wie weet tot ziens�

  • #14

    Carla (donderdag, 01 juli 2021 17:53)

    Wat een pracht avontuur hebben jullie beleefd en dat wij daar van mochten meegenieten.
    Ontzettend genoten van de foto's en verslagen, ook de eerlijkheid als het even niet leuk was.
    Chapeau en nu eerst maar weer beetje bijkomen en genieten samen.

    Groetjes Carla

  • #15

    Jaap Eenkhoorn, Emmeloord (donderdag, 01 juli 2021 20:01)

    Wat een spannend avontuur, luitjes, ik heb er telkens weer met spanning van genoten !!
    Het ga jullie verder goed in het leven, maar eerst maar eens weer tot rust komen na deze spannende en geweldig ervaring !!
    Vriendelijke groetjes van
    Jaap

  • #16

    Mutti (donderdag, 01 juli 2021 20:14)

    Chapeau Oliver , Karlijn en Leona
    De reis waar jullie zo lang naar uit hebben gekeken , zo hard voor hebben gespaard is ten einde. Niet het verwachtte einde maar wel een goed einde. We zijn super trots op jullie en ja....... we horen alweer allerlei nieuwe plannen . Het is goed zoals het is.
    Dikke kus , trotse Mutti

  • #17

    Margaret (donderdag, 01 juli 2021 21:42)

    Ik heb genoten van jullie verhalen, heel stoer dat jullie gewoon gegaan zijn en de uitdaging aangegaan zijn. Goeie herinneringen maken is het mooiste wat je samen kunt doen! Liefs, Mc

  • #18

    Tiny (donderdag, 01 juli 2021 22:04)

    Jullie hebben wel een dikke proficiat verdient.
    Wat een avontuur, met een hoop ups en downs.
    En prachtig geschreven.
    Veel succes in jullie verdere leven .
    Groetjes
    Tiny

  • #19

    Pouwel & Marjolein (vrijdag, 02 juli 2021 09:31)

    Weet je dat het precies 1 jaar geleden is dat we samen in Boulogne verwaaid lagen. En realiseren jullie je wat je allemaal gezien en meegemaakt hebben in de tussentijd. Diepe dalen en hoge toppen maar vooral een onvergetelijke belevenis. Nu even dus pas op de plaats ( wat zeilen betreft) maar ik ben er zeker van dat we jullie weer op het water zullen tegenkomen, maar zoals reeds afgesproken op een eerder tijdstip op het land om al die mooie verhalen uit te wisselen

  • #20

    Job (vrijdag, 02 juli 2021 11:50)

    Prachtig beschreven weer, wat een mooi avontuur!!

    xxx

  • #21

    Carla H. (vrijdag, 02 juli 2021 12:27)

    Een prachtig avontuur die nooit wordt vergeten. Leuk dat wij er ook mochten een beetje van genieten.
    Toch super dat een jongensdroom is uitgekomen.
    Veel groetjes en het ga jullie verder goed in het leven.

  • #22

    Annie van den aker (vrijdag, 02 juli 2021 17:20)

    Wst een indrukwekkend laatste verhaal.ik heb er elke keer weer van genoten.en nu gelukkig weer heelhuids thuis.lekker uitrusten en genieten van elkaar.het was een prachtig en soms moeilijk avontuur.maar jullie hebben het toch maar gedaan.
    Petje af.DAS WAS ES.(oma ) annie xxx

  • #23

    Ton Beeren (vrijdag, 02 juli 2021 19:47)

    Wat een prachtig verhaal zo al met al, ik heb ervan genoten �

  • #24

    Pierre Merens (vrijdag, 02 juli 2021 23:35)

    Proficiat allebei (en ook aan Léona) voor dit super avontuur, bedankt dat jullie dit hebben willen delen, het ga jullie goed verder !!!

  • #25

    Lieve (zaterdag, 03 juli 2021 13:23)

    Een onvergetelijke reis. Jullie hebben dit toch maar mooi gedaan.
    Proficiat en geniet met z’n allen na van dit ongelofelijke avontuur!

  • #26

    Terry (zaterdag, 03 juli 2021 14:37)

    Heerlijk om jullie verhalen iedere keer weer te mogen delen.
    Zoals je zelf zegt Oliver:"Samen kunnen jullie de wereld aan".
    En daar mogen jullie gigantisch trots op zijn.
    Eind goed, al goed, en dat is het belangrijkste.

  • #27

    Marianne (zondag, 04 juli 2021 11:15)

    Voor ons een spannend verhaal waarvan we mochten meegenieten. Voor jullie een droom die je kon waarmaken. Eind goed, al goed. Heel veel geluk samen.

  • #28

    Marga (zondag, 04 juli 2021 14:52)

    Met een brok in mijn keel heb ik jullie laatste blog gelezen. Het was heerlijk om op deze manier met jullie mee te reizen. Heel veel succes met jullie nieuwe avonturen, want die zullen vast en zeker volgen. Als je eenmaal van de vrijheid hebt geproefd …

  • #29

    John Rodenburg (maandag, 05 juli 2021 19:08)

    Fijn dat jullie weer samen zijn.
    Bedankt voor jullie verhalen en mooie foto's.
    Veel geluk samen en misschien al weer denkend aan een nieuw avontuur.

  • #30

    Marino (dinsdag, 06 juli 2021 12:40)

    jullie hebben het wel gedaan, gezien, beleeft, overwonnen, genoten, te veel om op te noemen! Knap en een beleving voor het leven! Was erg leuk om jullie verhalen te lezen en mee te beleven!
    Grtz Marino
    p.s. als je nog eens wilt gaan zeilen hoor ik het wel, ik ga mee, nu nog een boot! :)

  • #31

    Elly en Johan v d Aker (maandag, 12 juli 2021 16:37)

    Wat hebben we genoten van jullie mooie en spannende verhalen.
    Wij wensen ,jullie nog veel geluk in jullie verdere leven.
    Het gaat jullie goed.
    groetjes, Elly en johan